Eksperyment.

    W Ameryce żałoba narodowa. Po nagłówkach w mediach można odnieść wrażenie, że w Polsce też. Zginął najlepszy snajper, celebryta. Udzielił wielu wywiadów. W naszym chrześcijańskim kraju także. Był dla wielu osób niedoścignionym wzorem. Tylko czego? Bo nie byłbym bardzo zdziwiony gdyby jego podobizna wisiała na ścianach domów mafiozów. Ale nie! Był wielokrotnie nagradzany za to co robił. A co robił? Zabijał. Rozumiem. Tacy ludzie też są potrzebni. Ale robienie z mordercy idola to dla mnie nieco za wiele. W ciszy – nie ma sprawy. Ale ten zgiełk. Co chwila są wywracane do góry nogami różne rzeczy. Zło oczywiście jest złem, chyba, że…I się zaczyna. Brak jest jasno wytyczonych granic.

 

   Bo czy coś jest dobre, albo złe zależy od tak wielu czynników, że łatwo się w tym wszystkim pogubić. Coraz mniej już nawet jest pytań typu „dlaczego?”, a więcej „kto?”. Bo nigdy nie miało tak wielkiego znaczenia przysłowie „Co wolno wojewodzie…”

   Jesteś biedny, bez „pleców”, rozjedziesz przypadkiem człowieka. Pójdziesz na wiele lat siedzieć. Nie ma zmiłuj się. Masz odpowiednie koneksje – nie spadnie ci z głowy włos. A jak rodzina ofiary będzie za dużo fikała to się ją uciszy. Wszelkimi sposobami. Ukradniesz worek jabłek – pójdziesz siedzieć. Złapią cię jadącego po pijaku rowerem – pójdziesz na długi czas siedzieć. Bo prawo jest prawem. I musi być przestrzegane. Bo w innym wypadku toby był prawdziwy dziki zachód. A przecież tego nie chcemy. Prawda? No i czemu się dziwić, że brak jest w więzieniach miejsc dla co niektórych. Jak 90% pensjonariuszy takich przybytków stanowią ch… nie przestępcy.

   Chcę tu opisać pewien eksperyment. Każdy o nim zapewne słyszał. Ja tak dawno temu, że już nie pamiętam szczegółów. A do internetu nie chce mi się zaglądać. Zresztą to nie ma wielkiego znaczenia.

   Wybrano grupę przypadkowych ludzi. Podzielono ją na dwie części: jedni byli strażnikami, drudzy więźniami. Po krótkim czasie eksperyment musiano przerwać dlatego, że większość za bardzo wczuła się w swoje role. Wniosek? Nigdy, ale to przenigdy nie można powierzyć żadnemu człowiekowi funkcji nie zagrożonych konsekwencjami. Trudno też od takiego człowieka oczekiwać, że wewnętrzna moralność ustrzeże go od demoralizacji. U nas taki brak konsekwencji nazywa się niezawisłością. Nie wiem czy odpowiedzialni za to ludzie nigdy o tym eksperymencie nie słyszeli? Bardziej prawdopodobnym mi się wydaje to, że uważają nas, nie bez podstaw, za baranów.

   Sam przez wiele lat mógłbym uchodzi za wzorcowy przykład takiego zachowania. Poziom absurdu osiągnął w naszym(?) kraju już taki poziom, że wszelkie tłumaczenia mijają się z celem. Więc nic nie tłumaczyłem tylko unikałem. Unikałem wszelkiego kontaktu z tym absurdem , dając tym samym ciche pozwolenie na takie działania. Trudno mi więc mieć do kogokolwiek pretensje za to, że chce żyć normalnie, a wszelkie przejawy głupoty olewa. Tylko, że jest to działanie na krótką metę. Bo najpierw nie chcemy, a potem już nie możemy zrobić cokolwiek. I w takim stanie upływa nam życie. A prawdziwi przestępcy mają się dobrze. Coraz lepiej.

……………………………………………………………………………………………………………………………….

   Choruję na chorobę neurologiczną. O pracy nawet nie ma mowy. Napisałem wspomnienia o swoich przeżyciach w więzieniach niemieckich i polskich. http://wydaje.pl/e/wiezienia5

Mam je też na komputerze w formatach epub i mobi. Wyślę je po podaniu adresu maila i rodzaju formatu.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

(Zwracam się też w imieniu Darka, niepełnosprawnego syna mojej dziewczyny)

Na imię mam Darek. Przebyłem dziecięcy porażenie mózgowe.
Może trochę się różnię od swoich rówieśników, ale chodzę,
czytam i piszę. Marzę aby raz w roku pojechać na wczasy rehabilitacyjne.
I żeby nie utracić tego co się z takim trudem nauczyłem.

JAK PRZEKAZAĆ 1%?

Wypełniając zeznanie PIT, należy obliczyć podatek należny wobec Urzędu
Skarbowego.

W rubryce WNIOSEK O PRZEKAZANIE 1% PODATKU NALEŻNEGO NA RZECZ ORGANIZACJI
POŻYTKU PUBLICZNEGO (OPP)
* Wpisać numer KRS: 0000270809
* Obliczyć kwotę 1%

W rubryce INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE (bardzo ważne!)
* Wpisać: Dariusz Broniszewski nr. 1298.

Darowizna:
* nazwa odbiorcy: Fundacja Avalon - Bezpośrednia Pomoc Niepełnosprawnym,
Michała Kajki 80/82 lok. 1, 04-620 Warszawa
* nr rachunku odbiorcy: 62 1600 1286 0003 0031 8642 6001
Prowadzone przez: BNP Paribas Bank Polska SA
* w tytule wpłaty proszę podać: Dariusz Broniszewski nr.1298
(ten dopisek jest bardzo ważny).

Przelewy zagraniczne:
International Bank Account Number
IBAN: PL62 1600 1286 0003 0031 8642 6001
SWIFT/BIC: PPAB PLPK