Manifest

Kto 15 lat temu spodziewał się, iż dojdziemy do tego momentu? Zamach stanu, jaki agenci wówczas zgotowali Olszewskiemu, przyrządzono starannie i zakończył on się
całkowitym ich zwycięstwem. Czy jednak aby na pewno? Czy tamte dni i noce nie
zmieniły na tyle naszej politycznej rzeczywistości, że dziś żyjemy w innym świecie?

Yannis Ritsos powiedział, że: wielkość człowieka mierzymy wielkością wolności. Czy
nie właśnie wolność została nam w tamtych dniach ofiarowana? Dziś karmi nas się
sloganami, które zaciemnić mają rzeczywistość. Standardy, demokracja, prawo.
Kto tak naprawdę ma prawo z czystym sumieniem oceniać co jest dobre, a co złe?
Inspirowani niegdyś przez służby agenci, strojący ciągle się w barwy opozycyjności czy
może ludzie, którzy naprawdę na to zasługują?

Usiłowano przez lata wtłaczać nam w głowy jedną wizję świata, zakazywano czytać i
samodzielnie myśleć. Zatruwano nasze myśli. W ich świecie, świecie przeklętych
intelektualistów traktowano nas jak śmieci. Nie pozwalano głosić poglądów. Chciano
oderwać nas od życia publicznego. Byliśmy skuci w kajdany nieprawości, w świecie
donosicieli i agentów. Jak traktowali nas ludzie? Wyniszczano nas. Pokazywano jako
eksponaty muzealne w muzeach karkołomnych idei.

Jedno chcieliśmy - wydostać się z tego bagna, w którym nie rozumiano naszego
świata idei. Oni jednak nie chcieli na to pozwolić. Reformowali, ogłaszali sukcesy.
ćwiczyli na nas wszystkie te podłe kosmopolityczne sztuczki. Lecz przegrali!

Teraz wreszcie przyszedł czas, na który czekaliśmy długo. Czas, w którym historia
ewoluuje. Wiadomo będzie, kto zdrajcy a kto bohatery. Wszystko ukażemy.
Rozniesiemy szczątki tego, co dławiło nas przez lata. Wzniesiemy własne pomniki
a będą one stokroć trwalsze. Nadszedł bowiem po 15 latach ten czas. Przywitajmy go z radością.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Skąd takie wyznanie? Słowo klucz do tej zagadki to Akrostych.

W hołdzie dla notki pana Łukasza Bardzińskiego.