O nowym i starym

    Pamiętacie negocjacje PiSu i PO sprzed dwóch lat? Sporo się dziś mówi o podsłuchach i atmosferze podejrzliwości, którą rzekomo zapoczątkowała partia Jarosława Kaczyńskiego. Kto pamięta jednak, kto kazał nagrywać tamto spotkanie? Kto domagał się transmitowania tamtych wydarzeń po to, aby móc powtórzyć każde słowo, wyegzekwować każde ustalenie? Zastanawiam się dlaczego dzisiaj PO i PSL nie zasiądą do negocjacji w świetle kamer. Może po prostu chcą jak najszybciej zawrzeć koalicję i stworzyć rząd. Platformie tym razem zależy na koalicji. W 2005 roku nie zależało jej na tym wcale. Zresztą plan się udał - dziś to ona rozdaje karty. Straciła Polska - nękana głębokimi podziałami, które Platforma „odzyskując" państwo będzie jeszcze pogłębiać.

    Druga sprawa - zastanawiam się nad tymi wszystkim, którzy głosując na Platformę chcieli wybrać coś nowego. Nad tymi tysiącami młodych, co to rzekomo dokonali politycznej inicjacji i rzekomo poszli do wyborów po raz pierwszy w życiu, by oddać głos na Donalda Tuska. Chcieli by wróciło stare czy też chcieli czegoś nowego. Tusk w kampanii sprytnie nie powracał do III RP, mówił raczej o nowym, które ma przyjść dla młodych - wzroście gospodarczym, niskich podatkach, społecznej harmonii itp. A jakie nazwiska pojawiają się po wyborach? Jan Krzysztof Bielecki, Andrzej Zoll, Waldemar Pawlak i wiele innych. Krążą słuchy, że PO jest gotowa przyjąć na swe łono niedobitki Unii Wolności, które dostały się do sejmu z list LiDu, lecz nienajlepiej się czują w towarzystwie „towarzyszy". A zatem wróci UW w całej swej krasie. Jeszcze dziś Lech Wałęsa mówi, że lepszym premierem niż Tusk będzie Pawlak. Tak czy owak, pan Waldemar będzie wicepremierem. Czy nowe, które przyszło po 21 października ma mieć twarz Waldemara Pawlaka? Kamienną twarz?

Oj stare idzie!