**************************************************
Poranek zimny ze snu mnie zaspanego jak misio - obudził,
ciężkie chmury na niebie i wiatr, który słoneczko ostudził.
Wszystko jakieś bardzo mroczne dookoła mnie się zrobiło,
i to ciepłe uczucie kwitnącego lata jakby ciut w sercu zabiło.
Wyjdź śliczna na dwór odpręż się i uśmiechnij, ale szczerze,
Prześlij uśmiech gorący tu do mnie to i ja, w poprawę uwierzę.
Bo pogoda nasze serca pięknie rozgrzewa promieniami słońca,
wówczas w nich się budzi ta melodia skoczna i jakby tańcząca.
Pobudza wszystko do życia - piękno, kwiecia na łące tego lata,
strumyk bystro płynąc szemrze - przyroda, jest piękna i bogata.
Tylko ludzie jacyś przytłoczeni na to wszystko patrzą obojętnie,
Nie widzą w niej piękna ukrytego przed ich wzrokiem skrzętnie.
Te ich serca, bardzo zimne - zadufane, jakby w swojej nicości,
szukają dookoła wszystkiego - prócz we własnej duszy radości!
Nie widzą wodząc błędnym wzrokiem, po tym pięknie przyrody,
że to daje im życie i człowiek się przez to, czuje zdrowy i młody!
Radość już dawno zniknęła z ich jakby zasmuconej wiecznie twarz,
rozglądają się ciekawie szukają, czekają, może coś się jeszcze zdarzy!
Czekając swoje; życie, zdrowie tracą - jakby, za nic nie odpowiadali,
śmierć ich dopada - czuli się tacy wielcy, a teraz poczuli się tacy mali!
Żyj wiecznym pięknem moja śliczna ......... żywej natury, jak przyroda
- będziesz zawsze bardzo; zdrowa, szczęśliwa, czuła się wiecznie młoda.
Natura i piękno przyrody, nasze smutne serce - swoim rytmem porusza,
cieszy się nasz; umysł, nasze piękne ciało, nasza wiecznie młoda dusza!
Wiersz ten bardzo długi, ale wena mnie w ten pochmurny poranek dopadła;
serce, duszę moją mocno poruszyła - lecz twarz, z zimna mi ciut pobladła.
Jednak myśl o Tobie ............. teraz, moje serce bardzo mocno rozgrzewa,
rymy same płyną, jakby rzeka miłości płynęła dla Ciebie, z błękitnego nieba!
Słodkich i bardzo kolorowych snów życzę:)
Komentarze
Pokaż komentarze (27)