Gdzie się podziała jej radość i uśmiech?

ZAMIANA

*************

Księżniczka, taka - mała;

księcia wesołka porzuciła.

Zamiast szczerej radości

- smutkiem, go zastąpiła!

 

Rankiem budząc się wstaje

rączkami oczka przeciera.

Patrzy, a na poduszeczce

- smutek na nią, spoziera!

 

 Do pracy wolno wychodzi,

poczuła ech! Zimne dreszcze.

Zerka na swoje krzesełko,

a smutek tam siedzi jeszcze!

 

Gdy pracę swą zakończyła,

do domku szybko wróciła.

I znowu go tu zobaczyła,

oj się księżniczka wkurzyła!

 

Złapała mocno smuteczek,

przez okno go wyrzuciła!

Uśmiechem go pożegnała,

tu kawkę na zdrowie wypiła!

 

A książę pan, ten wesołek

- powrócił na swój stołek.

Teraz księżniczka uśmiechem,

co dnia go ciepłym, raczyła!

 

Odtąd księżniczka wesołą,

i bardzo szczęśliwą była!

Ech! Długo ona będzie żyła,

wszak; do księcia powróciła!

 

ŻYCZĘ:

 

Pięknego wieczoru

- spokojnej nocy,

i kolorowych snów ...