Żenujące zachowanie Kaczmarka

Przy całej sympatii do Janusza Kaczmarka muszę stwierdzić, że skompromitował się strasznie. Nie dość, że zgodził się być kandydatem na premiera z ramienia  Ligi i Samoobrony, to jeszcze startuje na to stanowisko będąc kluczowym ogniwem w poważnej aferze. To jest po prostu śmieszne i irracjonalne.

 Nie wiem o co chodzi panu Kaczmarkowi. Chce być przez chwilę gwiazdą mediów? Chce mieć tę przyjemność by z mównicy sejmowej wygłosić swoje prawie expose? Chce, tak jak Jan Rokita być nazywanym niedoszłym premierem. Zupełnie tego nie rozumiem. Można oczywiście szukać różnych usprawiedliwień takiego zachowania. Można snuć teorie, że Kaczmarek nagle zapragnął zostać rasowym politykiem, ale tu mamy istotny problem. Jeśli rzeczywiście były minister ma ambicje polityczne to dlaczego stawia na skompromitowanego  i wyśmiewanego wszędzie LiSa? Ktoś może też powie, że biedak broni się przed owładniętym manią prześladowczą Ziobrą. Ok., tyle że kandydowanie na premiera w ramach konstruktywnego wotum nieufności, który to wniosek  i tak upadnie, nie jest zbyt dobrym sposobem obrony. Miejscem dociekania swoich racji jest sąd, względnie komisja śledcza, której powołania domaga się kandydat na premiera. I tu rysuje się kolejny dysonans. Otóż Kaczmarek chce być chyba sędzią we własnej sprawie. Będąc premierem, powoła ministra sprawiedliwości  i prokuratora generalnego, który badał będzie okoliczności tej całej afery. Kuriozum totalne. Dodatkowo jako premier stanie przed komisją śledczą powołaną i zdominowaną przez przyjazne mu siły…

Czemu Kaczmarek się tak wygłupia? Czemu dał się omamić Lepperowi  i Giertychowi? Liczę, że w końcu się opamięta i wycofa swoją kandydaturę na premiera. Liczę, że przestanie też organizować żenujące konferencje prasowe, z których nic nie wynika. Obraża on bowiem intelekt odbiorców a sam pogrąża się tym coraz bardziej.