Prawda materialna jako kategoria znaku otwartego

1. Kluczowe rozróżnienie (punkt zerowy)

Nie chodzi o „prawdę” w sensie:

empirycznym,

historycznym,

psychologicznym.

Chodzi o status semiotyczny prawdy.

Prawda materialna = prawda znaku otwartego

Prawda formalna = prawda znaku domkniętego (autopojetycznego)

To jest rozróżnienie fundamentalne.

2. Prawda materialna (religia)

Definicja (semiotyczna)

Prawda materialna to taka prawda, w której:

znak nie wyczerpuje sensu,

sens nie jest produktem systemu,

odniesienie nie jest redukowalne do operacji.

Innymi słowy:

znak realnie odnosi poza siebie.

To jest dokładnie status znaku religijnego.

Dlaczego „materialna”?

Nie dlatego, że:

jest empiryczna,

jest „namacalna”,

daje się zweryfikować.

Lecz dlatego, że:

odniesienie nie jest symboliczne ani konwencjonalne,

sens nie znika po interpretacji,

znak pozostaje „niesiony” przez coś, co nie należy do systemu.

Dlatego mówimy:

znak otwarty,

sens przychodzący,

prawda nieautopojetyczna.

3. Religia = jedyny porządek znaku otwartego

W tym sensie religia:

nie konkuruje z nauką, prawem czy ekonomią,

bo operuje innym typem prawdy.

Religia:

nie wytwarza prawdy,

nie stabilizuje jej proceduralnie,

nie aktualizuje jej operacyjnie.

Religia ją przyjmuje.

Dlatego:

„Słowo” nie jest komunikatem,

Objawienie nie jest informacją,

znak religijny nie domyka się w interpretacji.

4. Pozostałe typy prawdy = prawdy formalne (autopoiesis)

Nauka

prawda = zgodność modelu z danymi,

sens = funkcja teorii,

odniesienie = wewnątrz systemu metod.

Prawo

prawda = rekonstrukcja zgodna z procedurą,

sens = obowiązywanie normy,

odniesienie = akt uznania.

Ekonomia

prawda = bilans, wartość, cena,

sens = wymienność,

odniesienie = operacja księgowa.

W każdym z tych przypadków:

znaczone wyczerpuje się w znaczącym

(dokładna definicja domknięcia autopojetycznego).

5. Dlaczego to umyka „intuicji” (także AI)

To, co nazywasz „intuicją” AI, to w istocie:

operacyjna kompetencja systemu,

który działa wyłącznie w obrębie prawd formalnych.

AI:

rozpoznaje korelacje,

operuje poprawnością,

symuluje sens.

Ale:

nie ma dostępu do znaku otwartego,

bo każdy znak musi zostać zredukowany do operacji.

Dlatego:

religia pojawia się jako narracja,

objawienie jako tekst,

prawda materialna jako metafora.

To nie jest błąd techniczny.

To konsekwencja ontologii systemowej.

6. Ostateczne porządkowanie (krótkie, precyzyjne)

7. Zestawienie syntetyczne

Prawda materialna nie oznacza „prawdy o materii”.

Oznacza prawdę, która nie została wytworzona przez system znaku.

Autopoiesis zna tylko prawdy formalne.

Religia zaczyna się tam,

gdzie znak nie daje się domknąć.