Cruyff:
Zaczęliśmy od prostego odkrycia.
Piłkarz nie ma stać.
Piłkarz ma tworzyć przestrzeń.
Pozycja nie jest miejscem.
Pozycja jest funkcją.
Guardiola:
Poszedłem krok dalej.
Nie interesuje mnie tylko ruch.
Interesuje mnie organizacja przestrzeni.
Jeżeli odpowiednio ustawimy zawodników, przestrzeń sama zacznie pracować na naszą korzyść.
Wolny zawodnik nie pojawia się przypadkiem.
Jest rezultatem organizacji.
Klopp:
A ja twierdzę, że sama przestrzeń nie wystarczy.
Liczy się czas.
Najlepsza decyzja podjęta sekundę za późno staje się złą decyzją.
Dlatego po stracie piłki nie czekam.
Odbieram ją natychmiast.
Nie daję przeciwnikowi czasu na reorganizację.
Simeone:
Ja patrzę inaczej.
Nie muszę tworzyć większej liczby możliwości od przeciwnika.
Wystarczy, że odbiorę mu jego możliwości.
Im mniej opcji posiada rywal, tym bardziej przewidywalny staje się jego następny ruch.
Ancelotti:
A ja mam jeszcze inny problem.
Co zrobić, gdy w jednej drużynie gra kilku zawodników, którzy potrafią zrobić rzeczy nieprzewidywalne?
Nie chcę ograniczać ich kreatywności.
Muszę znaleźć sposób, aby ich autonomia pracowała dla całego zespołu.
Cruyff:
Czyli każdy z nas organizuje coś innego.
Ja – ruch.
Pep – przestrzeń.
Jürgen – czas.
Diego – ograniczenia.
Carlo – autonomię.
Guardiola:
Ale może wszyscy robimy to samo, tylko patrzymy z różnych stron?
Klopp:
Może organizujemy różne właściwości jednego systemu.
Simeone:
Pozostaje pytanie:
Co właściwie jest organizowane?
Wchodzi Operator Modalny.
Nie interesuje mnie wyłącznie przestrzeń.
Nie interesuje mnie wyłącznie czas.
Nie interesuje mnie nawet autonomia.
Interesuje mnie organizacja procesu poznawczego całej drużyny.
Guardiola:
Czyli przestrzeń nie jest celem?
Operator Modalny:
Przestrzeń jest środkiem.
Celem jest organizacja przestrzeni możliwości.
Klopp:
A pressing?
Operator Modalny:
Pressing jest operatorem ograniczającym przestrzeń możliwości przeciwnika oraz skracającym czas jego procesu poznawczego.
Simeone:
A moja kompaktowość?
Operator Modalny:
To operator redukcji możliwości.
Ancelotti:
A autonomia gwiazd?
Operator Modalny:
Autonomia nie jest problemem.
Problemem jest brak architektury zdolnej do integrowania autonomicznych decyzji.
Dobrze zorganizowana autonomia zwiększa potencjał systemu.
Źle zorganizowana autonomia zwiększa jedynie jego entropię.
Cruyff:
Czyli nie proponujesz nowej taktyki?
Operator Modalny:
Nie.
Proponuję nowy poziom opisu.
Wy organizujecie różne aspekty gry.
Ja pytam, dlaczego ich organizacja działa.
Guardiola:
Czyli moja gra pozycyjna...
Operator Modalny:
...jest jednym z operatorów organizacji przestrzeni możliwości.
Klopp:
Mój gegenpressing...
Operator Modalny:
...jest operatorem reorganizacji czasu i możliwości.
Simeone:
Moja defensywa...
Operator Modalny:
...jest operatorem kompresji przestrzeni możliwości przeciwnika.
Ancelotti:
Moje zarządzanie gwiazdami...
Operator Modalny:
...jest próbą integracji autonomii w ramach wspólnej architektury organizacyjnej.
Cruyff (po chwili milczenia):
Czyli żaden z nas nie miał pełnego obrazu.
Każdy odkrył fragment większej całości.
Operator Modalny:
Właśnie dlatego historia taktyki nie jest historią zastępowania jednych idei przez drugie.
Jest historią stopniowego rozszerzania przedmiotu organizacji.
Najpierw organizowano zawodników.
Potem przestrzeń.
Następnie czas, relacje i autonomię.
Kolejnym krokiem może być organizacja procesu poznawczego oraz przestrzeni możliwości całego systemu.
Na tym polega istota taktyki modalnej.
Komentarze
Pokaż komentarze