W strugach deszczu........

Crześcijaninem  jest  się  w  każdą  pogodę!  Ulicami naszego miasta  przeszliśmy  w  procesji  Bożego  Ciała.  Nikt nam tego  nie  nakazał.  Nikt  nie  przymuszał  ani  niczego  nie  obiecywał.  Licznie,  pod  parasolami  szliśmy.......

                    Zróbcie  Mu  miejsce,  Pan  idzie  z  nieba,

                    Pod  postaciami  ukryty  chleba,

                     Zagrody  nasze  widzieć  przychodzi

                    I jak  się  dzieciom  Jego  powodzi.

Idziesz  Panie  a  my  podążamy  za  Tobą.  W  ulewie,  użyczając  sobie nawzajem  miejsca  pod  parasolem.  Jesteśmy  razem.  Tworzymy  wspólnotę  choć  tak  różni.  Nie  straszny  nam  deszcz  bo  jesteśmy  mocni  wiarą.  W  Ciebie  Boże  wierzymy,  Tobie  ufamy.

I tak  jak  te  chmury  deszczowe,  w  sercu  dziwny  niepokój.  Ociera  się  o  nas  zło.  Oblepia,  mami  obietnicami  bez  pokrycia. Wzmożona  aktywność!  Piekary  Śląskie,  Pola  Lednickie.......Czyżby Panie  nagłe  nawrócenie? A  w  pamięci,   mimo  dzisiejszego  święta,  skłócenie  rodzącej  się  wspólnoty  na  Krakowskim  Przedmieściu, czekoladowy  orzeł,  różowe  baloniki. Młodzi  ludzie  uciekający  z kraju  za godziwym  zarobkiem  i  w  godziwych  warunkach  wychwaniem  dzieci.  A  po  procesji  głodna,  starsza  pani  prosząca o  50 gr. na bułkę........I tak  się  dzieciom  Jego  powodzi.........

                        Otocz  Go  w  koło,  rzeszo  wybrana,

                       Przed  Twoim  Bogiem  zginaj  kolana,

                       Pieśń  chwały  Jego,śpiewaj  z  weselem,

                       On Twoim  Ojcem,  On  przyjacielem.

Parafianie  Tobie  Ołtarze  budowali. W  nocy,  nad  ranem,  by  były  piękne,  przyozdobione  drzewkami  brzozy,  kwiatami.  Nie  wszystkim  to  się  podobało!   Korzystając  z  wolnego   dnia  od  pracy,  pani  posłanka  z  Gdańska  Agnieszka  Pomaska,  chciała  z  rodziną  spędzić  go  na  rowerze.  Niestety  na  drodze  stanął  jej  Ołtarz.  O  zgrozo!  Ołtarz  Bożego  Ciała  przeszkodził  posłance  celebrować  jej  prywatne święto!  Dziwnymi  ludźmi  Panie  jesteśmy.  Biedować,  pracować  za  grosze  i  cichutko,  bocznymi  uliczkami,  bez  śpiewu  i  orszaku,  świętować  nie  chcemy.

                      Nie  dosyć  było  to  dla  człowieka,

                      Że na  ołtarzu  co  dzień  go  czeka

                      Sam  ludu  swego  odwiedza  ściany

                      Bo  nawykł  bawić  między  ziemiany.

Tą  starą  pieśń  jeszcze  śpiewa  moja  dusza  a  już  gdzieś  z  boku  bombardują   wiadomości  -   Kolejny  happening  "motyla" . (PAP)  Przebrany  za  księdza  łódzki  happener,  który  przed  dwoma  laty  dołączył  do  procesji  Bożego  Ciała  w  przebraniu  motyla,  w  tym  roku - podczas  uroczystości - rozwinął  transparent  z  napisem  "Kościół  w  kryzysie  razem  z  Wiernymi,  Msze,  chrzciny,  pogrzeby,  śluby  za  darmo"  Ot  czego  to  się  nie  zrobi  dla  chwili  wątpliwej  sławy!

Dzisiaj  szliśmy  wspólnie  za  Chrystusem.  Z  modlitwą  (choć  czasem  smutną),  śpiewem  i  parasolami.