Najgorszy wróg

To już przesądzone - Marek Jurek odejdzie z Prawa i Sprawiedliwości, jest to jedyna pewna rzecz w dzisiejszej polityce. Jakie będą tego konsekwencje? Kto straci, a kto zyska na polskiej scenie politycznej?

Wydaje się, że premier przegrał - nie zrobił "teatru smutku" po przegranych głosowaniach (przez to straci elektorat, który żyje teatrem życia - elektorat katolicki, skupiony w okół Radia Maryja), stracił jednego ze swoich najbardziej czołowych polityków, stracił "swojego" marszałka, ukazał się obraz Prawa i Sprawiedliwości, gdzie ma dominować jedyny słuszny pogląd (po spotkaniu działaczy PiS, władze partii zostały posądzone o "kneblowanie ust" politykom).

Straciła koalicja - decyzja marszałka Jurka, może doprowadzić do głębokiej erozji w całym dzisiejszym politycznym układzie. Straciła koalicja, też z tego względu, że zyskuje Sojusz Lewicy Demokratycznej - nie wiem czy zyskuje Platforma Obywatelska. Platforma co raz bardziej zbliża się do populizmu, który prezentuje Prawo i Sprawiedliwość - próbuje odpowiadać na bieżąco na temat bolączek polskiego społeczeństwa, komentować rzeczywistość polityczną, jednak Platforma Obywatelska to najgorsza opozycja jaką mogło mieć Prawa i Sprawiedliwość - bierze się to z tego, że krytyka Platformy otoczona racjonalną powłoką, jest chaotyczna w wielu miejscach - i mimo tej racjonalnej otoczki, odczuwa się jej brak - ponieważ jak można przemyśleć decyzję marszałka w ciągu kilku minut, po jej ogłoszeniu i organizować konferencję?

Najważniejsze jednak jest to, że sama prawica zdaje sobie sprawę, że Sojusz Lewicy Demokratycznej dzisiaj zyska niesamowicie wielkie poparcie, ze strony społeczeństwa. Dawno nie czytałem dobrego tekstu Galby - a tutaj taki figiel: http://galba.salon24.pl/11455,index.html. Tylko, że Galba skarży się na ortodoksyjność ludzi, pokroju Marka Jurka - a przecież taką ortodoksją wykazują się wszyscy działacze Prawa i Sprawiedliwości - tylko wydaje się, że marszałek Jurek kierował się w tym momencie, prawdziwie swoim sumieniem - postawił sprawę jasną i nie mogę mu odmówić szczerości zachowania - kiedy przegrała wizja jego rzeczywistości, runął mu cały sens dzisiejszej koalicji - niwetrwałej ideowo, nietrwałej czasowo, podatna na każde najmniejsze zachwianie. Marek Jurek nie jest przegranym - jest wygranym w całym tym konflikcie - zależy tylko GDZIE poprowadzi dalsze swoje kroki. Najbliższy przyjaciel, stał się najgorszym wrogiem - nie będzie dla niego powrotu, jeżeli złoży legitymację partyjną.

Wczoraj pisałem, że Liga Polskich Rodzin zyska. Dzisiaj nie jestem już tego pewien, kiedy czytam blog Wojciecha Wierzejskiego, gdzie prezentuje nazwiska posłów którzy nie poparli "ustawy o życiu poczętym" - wcześniej pisze o nich tak: jedynie Klub Liga Polskich Rodzin w całości poparł tę poprawkę. Zapamiętajmy te nazwiska. To ci, którzy z tchórzostwa, albo pod wpływem partyjnego szantażu, albo z braku wyraźnej postawy chrześcijańskiej, sprzeniewierzyli się swoim deklaracjom przedwyborczym i nie poparli jednoznacznie Życia. Liga Polskich Rodzin prowadzi zbyt ostrą grę - łatwo czytelne jest w ich postawie chęć osłabienia Prawa i Sprawiedliwości. A kiedy niektórzy publicyści mówią, o zmniejszeniu radykalizmu w Lidze, to ja się pytam: w którym miejscu? Lecz społeczeństwo widzii, że jest to próba pogrążenia za wszelką cenę popracia elektoratu katolickiego - może im się udać, jeżeli najważniejsze osoby prezentujące wartości katolickie odwrócą się plecami od partii rządzącej.

Marszałek Jurek chce się wyczyścić, ale nie pójdzie się czyścić w " starym szambie". Pójdzie się czyścić sam ze znajomymi, albo niczym syn marnotrawny wróci do Prawa i Sprawiedliwości gdzie zakończy swoją karierę polityczną (i to w bardzo szybkim czasie). Istnieje też trzeci scenariusz - wejdzie do Platformy Obywatelskiej, gdzie co raz bardziej słychać głos ideologii katolickiej. Gdzie słychać głos radykalizmów - wczoraj wieszczyłem upadek, wszystkim radykalizmom. Lecz widzę też, odrodzenie w najbliższej przyszłości takich postaw.