Katastrofa DC-9 Huntington versus Tu-154 Smoleńsk.

I. Ścieżka schodzenia.

 Ustalono , że  przyczyną  katastrofy  było zejście poniżej ścieżki przy braku  widoczności.

 - Jednak , są 2 zasadnicze  różnice między  przypadkiem  Huntington a Smoleńskiem:

1.  Scieżka schodzenia od początku kierowała się w punkt przed  pasem - w Smoleńsku dopiero  po zwiększenia kąta schodzenia  od  ok 3300 m od pasa.

2. Najbardziej  prawdopodobną przyczyną - podaną w raporcie - było  wadliwe  działanie  wysokościomierza  ciśnieniowego a także błędnego ( zaniżonego )   wskazywania  prędkości zniżania.

Linia  przerywana  to  ścieżka  schodzenia  dla lotniska  a  niebieska linia to  faktyczna  trajektoria zniżania.

II. Skutki zderzenia z ziemią.

   Także krytycy  raportu MAK popełniali  tu błędy;

i tak prof.  Marek Czachor  w opracowaniu

http://www.mif.pg.gda.pl/kft/Akron1/Co_dalej.pdf

błędnie  ocenia , że parametry zderzenia  i skutki w postaci  rozczłonkowania  kadłuba  były w obu przypadkach  podobne.

Cytuję

Wstępny wniosek jest więc taki, że uderzenie w teren zadrzewiony, w konfiguracji

Huntington-Smoleńsk, może być porównywalne z uderzeniem w wodę. Oczywiście, diabeł siedzi

w szczegółach, a dwie katastrofy nigdy nie są identyczne.

A jak wygląda wrakowisko w Huntington, przy jedynie 50 g? Proszę popatrzeć:

Tymczasem  powodem  takiego stanu wraku  w Huntington  był:

silny pożar!

Jak  napisano w raporcie w p.1.13

http://libraryonline.erau.edu/online-full-text/ntsb/aircraft-accident-reports/AAR72-11.pdf

Większa część kadłuba stopiła się lub została zredukowana do postaci podobnej do proszku.

  Tak więc profesor  Marek  Czachor  zupełnie  bezpodstawnie  doszukiwał się analogii w  tym zakresie.

W rzeczywistości tak  duże  rozdrobnienie wraku w Smoleńsku  nie mogło być skutkiem tylko zderzenia  z podłożem, drzewami

- lecz  dominująca  przyczyna był wybuch i/lub inne działania osób trzecich.

Druga  pomyłka  prof. Czachora dotyczy  rzekomych  wartości przeciążeń  w Huntington:

W raporcie na  temat Huntington czytamy, iż rozważano przeciążenia dochodzące do 50 g, przy obrocie samolotudo 135 stopni,

Tymczasem w  raporcie  jest mowa  o przeciążeniu  50g,  ale tylko w kontekście eksperymentu  polegającego na  zrzucania samego  wysokościomierza  na twarde podłoże z różnych wysokości  i wpływie uderzenia na jego wskazania:    nie ma to odniesienia do przeciążeń jakie działały na kadłub w momencie zderzenia- takich  rozważań w raporcie  nie ma.

**

 ***

  Te błędne  oceny prof. Marka Czachora  pewnych istotnych  okoliczności   katastrofy w Huntington  w  porównaniu  do  zdarzenia w  Smoleńsku  dowodzą  - jak trudno  jest w Polsce  rzeczowo  rozmawiać, wymieniać opinie, próbować porozumieć się co  do  konkretnych  technicznych  aspektów  tego  zdarzenia; przecież  większość ludzi  reprezentujących tzw. Opinię Publiczną  czy  grupa dyskutantów  na Salonie  czy  na forach  z reguły  ma znacznie  mniejszą  wiedzę.

 Z drugiej strony  tzw.  eksperci, specjaliści - z obu stron - generalnie zawiedli.

Kwestia  "katastrofy"  - a jak już teraz  wiadomo- zamachu w Smoleńsku nie uzyskała należytego, oczekiwanego wsparcia, że strony  naukowców, specjalistów.

 A jeśli już  to często w  złym kierunku; kompromitujące  było  stanowisko Prezesa  PAN prof. Michała Kleibera , który wyraził się:

"mam zaufanie  do dra Laska"

A przecież - jak choćby  pokazałem ja-  można łatwo  wskazać  wiele  niedoróbek,manipulacji błednych  ocen w raporcie  Laska- nie mówiąc już o raporcie MAK.

"Młodzi  idą  a trzeba  biec" - mówi  aforyzm;

 w tym przypadku  środowisko  naukowe,  specjalistów  generalnie  człapało;

są chlubne  wyjątki.

 

Oby Raport był opublikowany jak najszybciej .