Rosyjska agresja na Gruzję, cokolwiek o niej myślimy, miała zbawienne skutki wychowawcze. Uprzytomniła rozmaitym poputczikom Moskwy w Berlinie, Paryżu i Brukseli, że rosyjski imperializm wcale nie jest zamkniętą kartą historii. Otrzeźwiał także premier Tusk, który zaczynał przecież swoje rządy – wszyscy to pamiętamy - od wizyty przyjaźni w Moskwie, a jeszcze parę tygodni temu plótł dyrdymały o dobrych stosunkach z Rosją. Ale dzisiaj żarty się skończyły. W sierpniu od wschodu powiało mrozem.
Partia rosyjska w Polsce przeżywa swoje czarne dni, co widać m. in. po dramatycznym spadku poparcia dla SLD. Postkomuniści płacą teraz za prorosyjskie wypowiedzi Millera, Napieralskiego i Borowskiego, za podlizywanie się Kremlowi i protesty wobec amerykańskiej tarczy. W obliczu groźby rosyjskiego imperializmu, który już jutro może zaatakować Ukrainę i Mołdawię, a pojutrze przypomni o swojej obecności na naszej północnej granicy, Polacy wyraźnie spoważnieli. Sondaże wykazały gwałtowny wzrost poparcia dla umieszczenia w Polsce amerykańskich rakiet i przybyło ludzi dostrzegających w Rosji poważne zagrożenie naszego bezpieczeństwa.
W takim oto klimacie niepokoju i psychicznej mobilizacji społeczeństwa pojawia się artykuł Mariusza Ziomeckiego „My, agenci Rosji” („Rzeczpospolita” 27.08). Jego autora wcale nie martwi rosyjski imperializm i pogróżki Kremla pod adresem Polski – irytują go nastroje Polaków : „Popularność tarczy błyskawicznie rośnie, podobnie jak prestiż wojska. Zapowiedzi zwiększonych wydatków na zbrojenia nie budzą żadnych dających się usłyszeć protestów. Część inteligencji i komentatorów też dała się zmobilizować, już triumfalnie ogłasza załamanie się „porządku postkomunistycznego” i początek nowej zimnej wojny. (...) Znów nakręcamy się w Polsce na konfrontację, której nie jesteśmy w stanie wygrać. Język mobilizacji i militaryzmu zastępuje dominującą do niedawna retorykę pokoju, co niestety nie razi opinii publicznej.
C.d. na serwisie niepoprawni.pl
Komentarze
Pokaż komentarze