Łapy precz od Centralnego

    Dowiaduje się dziś , iż w jakichś mądrych głowach urodził się pomysł aby zdemontować warszawski Dworzec Centralny a w jego miejscu zasadzić jakieś kolejne "cudo" a'la Złote Tarasy. Brawo panowie. Przyznam się bez bicia - jako człowiekowi pracującemu w architekturze byc może brakuje mi dystansu i nie umiem patrzeć na nasz główny dworzec kolejowy tylko pod kątem czysto funkcjonalnym.. Bryła Dworca Centralnego to w mojej skromnej opinii jedna z niewielu rzeczy jaką się w tych przaśnych PRL owskich czasach udało zrobić całkiem dobrze. Stojąc niedaleko od wspomnianych Tarasów , pomimo tragicznego stanu technicznego owa bryła Centralnego nadal góruje nad nimi szlachetnością proporcji i dyskretną elegancją .

    Pomimo złej jakości wykonawstwa ( obiekt powstał w błyskawicznym tempie ) Centralniak wpisał się w pejzaz warszawskiego centrum. Oczywiście - wielu kojarzy się z bezdomnymi i smrodem przeokrutnym , którego trudno się nie wstydzić się przed zagramaniczniakamy .  Niewielu znam ludzi , którzy potępiają Centralny w czambuł . Wielu architektów natomiast do dziś twierdzi że budynek ten należy chronić jako jedna z niewielu perełek warszawskich powstałych po wojnie.

   Rozumiem -  względy techniczne , przebudowa torów, konstrukcja nadkruszona zębem czasu , której nie warto remontować itp. Moja propozycja - rozebrać , położyć nowe odpowiadające bieżącym potrzebom tory  a potem pieczołowicie odbudować. Z użyciem nowych materiałów i technologii budowlanych odtworzyć dynamiczną bryłę Centralnego aby nadal mogła byc jedną z twarzy Warszawy. Nie chcę w centrum Warszawy kolejnego postmodernistycznego potworka z groźną nieprzyjazną ludziom skalą i twarzą.

   Łapy precz od Centralnego.