Ziemkiewicz i Wildstein-zapis choroby?..

     Na wstępie tej krótkiej notki dla pełnej jasności chcę zaznaczyć jedno: obu dżentelmenów wymienionych w tytule bardzo szanuję i cenię.Chce tylko wyrazic pewien niepokój ,związany z ostatnimi medialnymi projektami ,którym Panowie Z. i W. daja jak to się popularnie mówi,twarz.

    Ziemkiewicza cenie za niezwykle lekkie pióro, i umiejętnośc zgrabnego ubierania w słowa spraw ważnych,jednocześnie tym nie zanudzając.Z częścią tego co pisał i pisze się zgadzam , z częścią nie.Wildsteina pamiętam z dawnych programów w TV Puls,gdzie organizował pogadanki na tematy bieżące lub nie.I tak samo jak z Panem Rafałem ,częściowo się zgadzałem , a cześciowo nie.Ale pozostałem do dziś ,pod wielkim wrażeniem jego inteligencji,oczytania i niezwykle widowiskowego ,że tak to ujmę,wyrażania mysli i sądów.

    Niestety.Ostatnimi czasy (tak się pisze często-ale czy to poprawnie?-ktoś wie?) zauważam ,iż Panowie nie wykorzystują swojego ogromnego potencjału intelektualnego,a wręcz go marnują na radykalizowanie i tak radykalnego języka.Uwikłali się obaj w jałową okładanke z dziennikarzami Wyborczej i tropieniem agentów.Te byc może słuszne kwestie moim zdaniem powinny być czynione przez kogoś innego,a w tym czasie nasi bohaterowie mogliby spojrzeć troszkę szerzej na świat i jego problemy ,i nam maluczkim dali kolejną porcję ciekawych książek ,artykułów i programów.

     Zwłaszcza Ziemkiewicz mnie zaskoczył.Zawsze widziałem u niego próby przynajmniej ,balansowania tematów.Mówiąc po ludzku,przywalał i tym i tym.Co u dziennikarzy zawsze bardzo cenię.Teraz chyba zapragnął się mocniej określić,na czym moim zdaniem sporo traci.Gdy widzę obu ,z zacietrzewieniem na twarzach tropiących agentów,trochę mi żal..Może jeszcze kiedyś wrócą na dawne pozycje..