Jak należy postępować w konfrontacji z trudnymi, kłopotliwymi epizodami ze swojej historii? Jak ma sobie radzić zbiorowość z odpowiedzialnością za zbrodnie popełnione przez pewnych jej członków? Jaką należy zająć postawę wobec ofiar. Co jest działaniem zgodnym z moralnym kodeksem kultury judeochrześcijańskiej?
Jak świat szeroki pedofilia księży katolickich złamała życie niezliczonym rzeszom niewinnych dzieci. Profesjonaliści mówią o bezpowrotnych i nienaprawialnych skutkach molestacji seksualnej. Mówią o tym przestępstwie jako zbrodni dotykającej nie tylko osoby bezpośrednio poszkodowane, ale i ich rodziny, przyszłych partnerów i dzieci, które w końcu spłodzą. Katastrofalne skutki dotykają kilka pokoleń.
Jak świat szeroki kósciół katolicki zawiódł całkowicie i skandalicznie, zaniedbując swój obowiązek ochrony bezbronnych dzieci ufnie garnących się do "ojców". KK zawiódł i pogłębił swoją winę, aktywnie chroniąc przestępców w sutannach, zamiast dzieci. KK, jak świat szeroki, przybrał postawę niechętnej, często żadnej współpracy z organami ścigania, uniemożliwiając tym samym ograniczenie zjawiska. Dopóki taka postawa dominuje w KK, ani nie dochodzi do zadośćuczynienia dla jego ofiar, ani do rachunku sumienia, ani do wprowadzenia mechanizmów zapewniających bezpieczeństwo najmłodszych jego członków.
I oto przełom. KK w Niemczech na konferencji swojego episkopatu podjął bezprecednsową decyzję o udostępnieniu wszystkich akt, wszystkich księży oskarżonych o pedofilię od 1945 roku, we wszystkich 27 niemieckich diecezjach. Dostęp do tych akt będą mieli nie związani z KK badacze z zewnątrz. W żadnym innym kraju KK nie zdecydował się na tak daleko idące kroki w celu odzyskania w oczach swoich wiernych poprzedniej wiarygodności.
Tylko tak, odważnie konfrontując prawdę o własnych przestępstwach, tylko porzucając politykę zamiatania dowodów popełnionego zła pod dywan. Tylko rezygnując z odruchowego zwierania szeregów wobec krytyki. Tylko wypełniając bez zwłoki obowiązek natychmiastowego zaprzestania wyrządzania dalszego zła i tylko po podjęciu poważnych wysiłków w kierunku jego naprawy, można odzyskać utraconą cześć. Tylko tak można zbudować tamy przeciw odnowieniu się tego samego zła w przyszłości.
My, w Polsce, czy to jesteśmy katolickim klerem, czy tzw ulicą, mamy ogromne trudności z rozliczeniem się z własnej trudnej, kłopotliwej przeszłości. Jeśli dalej będziemy upierać się przy tej niedojrzałej postawie, nigdy nie zaznamy spokoju, ulgi, wybaczenia.
Osobiście nie uznaję za uprawnione przywoływania haseł "patriotyzmu", "obrony wiary", kiedy tylko zaczyna się mówić o odpowiedzialności za zbrodnie popełnione przez niektórych przedstawicieli naszej zbiorowości, czy to przeciw dzieciom w ciemnych pokojach zakrystii, czy też zbrodnie popełnione w czasie wojny i po niej, przeciw dzieciom żydowskim, lub ich rodzicom.
Komentarze
Pokaż komentarze (6)