Co się dzieje z tym poparciem?

Z najnowszego sondażu Gff Polonia przeprowadzonego na zlecenie Rzeczpospolitej wynika, że gdyby wybory odbywały się dziś, na Platformę Obywatelską głosowałby co drugi wyborca, na PiS - co piąty. Lewica i Demokraci znaleźliby się poniżej progu 8%, PSL, z poparciem 5%, również "na krawędzi".

 Prześledziłem zmiany poparcia dla poprzednich ekip rządzących krajem po 1989 roku. Okazuje się, że obecna sytuacja jest dokładną kalką poparcia dla większości poprzednich ekip. Zaczyna się od wygranych wyborów, po których nowy rząd uzyskuje poparcie około 50% społeczeństwa. Następnie mamy krótki (2-3 miesięczny) okres stabilizacji, po czym - z mniejszym lub większym tempem - poparcie zaczyna spadać, aby "na finiszu" zejść do progu 10-15%. Tak było z rządem Suchockiej, Pawlaka, Buzka i Millera.

Wyjątek stanowią tu trzy ekipy, które jako jedyne pod koniec urzędowania zanotowały poparcie wyższe niż na początku. Były to rządy Marcinkiewicza, Oleksego i Cimoszewicza. 

Rząd Tuska najprawdopodobniej powtórzy losy większości pozostałych. Poparcie, które ma w tej chwili zawdzięcza fali entuzjazmu i skłonności do wspierania zwycięzcy. Już niebawem, punktowany przez PiS i zmuszony do podjęcia szeregu kontrowersyjnych decyzji, straci poparcie. Najprawdopodobniej szeregi zwolenników rządu jako pierwsza opuści lewica, wzmacniając pozycję LiD. Ci ostatni będą - nawiasem mówiąc - w trudnej sytuacji, bo łatwo mogą zostać zakrzyczani przez ofensywny PiS.