Pamiętajmy o Staszku!

7 maja 1977 roku, równo trzydzieści lat temu, zamordowano Staszka Pyjasa. Jego śmierć wywołała w środowisku akademickim Krakowa potężny wstrząs. Od tego momentu skończył się na dobre letarg studenckiej braci, która do polowy lat siedemdziesiątych zdawała się w nim pogrążać. Wydarzenia radomskie roku poprzedniego dały pierwszy impuls, i zapowiedź potężnego kryzysu ekonomicznego, i pierwsze w Europie kartki żywnościowe. Na razie na cukier.
 
Byłem na pamiętnym „Czarnym Marszu” okutany w pelerynę grabarza, wypożyczoną od znajomej garderobianej z Teatru Ludowego” i słuchałem płomiennej przemowy Bronisława Wildsteina. To był niezmiernie ważny moment

I już odtąd nie byliśmy tacy sami. Powstał spontanicznie Studencki Komitet Solidarności, poprzednik NZS-u. KOS wydało „Małą Apokalipsę”. Która błyskawicznie stała się nową Biblią naszego pokolenia, bo groteska tam opisana zaczęła właśnie na naszych oczach kiełkować. Dyskusje, te swoiste studenckie „nocne Polaków rozmowy” zdominowała polityka. Zaczęły się mnożyć konspiracyjme spotkania i panele ,na które przyjeżdżali członkowie i sympatycy KOR-u, w duszpasterstwach dyskusje światopoglądowe ustępowały miejsca politycznym.
To, i podobne wydarzenia w całym kraju, dało bazę dla późniejszego ogólnonarodowego ruchu sprzeciwu. Wielka w tym zasługa Staszka Pyjasa, który stał się męczennikiem owego ruchu. I to, że możemy dzisiaj swobodnie oddychać, Jemu w dużej mierze zawdzięczamy.
Nigdy Go nie zapomnijmy!