Gloria patriae!

Niech w tym dniu rocznicy pamiętnej odsuną się od nas wszelkie troski i znoje dnia powszedniego. Niech ucichną swary, a radość niech zapanuje w sercach.
I poczujmy się wszyscy sobie bliscy, od lewa do prawa, bo jedną Ojczyznę mamy, a wszyscy jesteśmy Polakami. Chociaż dzisiaj, jeżeli już się nie da inaczej.
Pamietajmy, że dzięki tym bohaterom sprzed osiemdziesięciu siedmiu lat, mamy dotąd flagę biało czerwoną, a nie czerwoną z białym szlaczkiem.
 

/"..15 sierpnia 1920 roku, po trzech dniach ciężkich walk, Polacy odbili ostatecznie Radzymin. Oznaczało to wówczas powstrzymanie pierwszego szturmu wojsk bolszewickich na Warszawę. Jednak bitwa o polską stolicę nie była jeszcze rozstrzygnięta.
   Losy bitwy rozstrzygnęły się w ciągu paru dni. Heroiczna obrona na przedpolach Warszawy (np. Radzymin) i skuteczne działania 5 Armii dowodzonej przez gen. W. Sikorskiego nad Wkrą stworzyły pomyślne warunki dla oczekującej grupy uderzeniowej złożonej z 3 i 4 Armii (marsz. J. Piłsudski i gen. E. Rydz - Śmigły). Jej natarcie znad Wieprza 16 sierpnia wyjaśniło ostatecznie sytuację na korzyść Polaków. M. Tuchaczewski rozpoczął wycofywanie się. W tym też czasie przystąpiono do rokowań pokojowych w Mińsku, które przeniesiono później do Rygi.
   Szef brytyjskiej misji wojskowej w Polsce, lord d'Abernon, uznał powstrzymanie bolszewickiego najazdu za osiemnastą bitwę w dziejach ludzkości, która decydowała o losach świata. - Nie ulega najmniejszej wątpliwości, iż z upadkiem Warszawy środkowa Europa stanęłaby otworem dla propagandy komunistycznej i dla sowieckiej inwazji - ocenił d'Abernon. /"

Chwała Bohaterom!