Karwia - plaża IX

Faktycznie; były przecież ptaki - szczęśliwe; we dwoje..
Na tym to polega; naprawdę razem; pojawiają się Państwo(..)
chwilę rozmawiamy - tak w ogóle.
"Patrzę z podziwem i słucham uważnie..(..)"- odnotowałem.
..
Pozdrawiam..

Nie uszedłem daleko; znów stoję i patrzę w morze.
To był dzień tęsknicy, jakby powiedział Friedrich Nietzsche -
"..o wielkiej tęskncy" - fakt; nie byłem sam, ON by mnie zrozumiał;
"Dobroć i przedobroć twa, one to skarżyć się nie chcą i płakać nie umieją,
a jednak uśmiech twój, o duszo ma, tęskni do łez, a drżące twe usta do załkania"..
"..wtedy poczułem tak inaczej morze; naprawdę nie byłem sam.." - odnotowałem.

Rzeczka nie wygląda na głęboką;
właściwie to odpływ - woda czysta..
Gdybym nie był sam - to bym ją przeniósł,
a przy okazji sam przeszedł;
zawracam - może się spotkamy?

Rozmawiamy chwilę o tamtym i o tym; ujęcia!
Chyba rozumie mnie inaczej; nie gniewa się,
żartuje i śmieje; czy nie powinienem zaprosić 
na obiad?
Medytuję chwilę za długo;
.."do zobaczenia.."
Znów jestem sam; z morzem i ..
wędruję.

Byłem znów w tym nastroju; 
czas już najwyższy zacząć serio z ujęciami.
Zdobyć sprzęt i podłączyć się !
Chwilami, nawet żal było tutaj czasu - mimo morza!
..ale gdyby się pojawiła, gdyby się pojawiła!
Co-Partner był..i ja też.
Gotowi(!)
..
Rybitwy?- mewy? - one wiedziały; naprawdę.