Pożegnanie. A.przytula się. Obejmuję ją i zdejmuję ostrożnie jej
okulary. Całuję zapłakane oczy, policzki...na chwilę zapominamy, że
jesteśmy na dworcu TORUŃ GŁÓWNY, na peronie I i zaraz przejdziemy na
peron II skąd odjadę do Warszawy. Czas zaczyna pędzić. Ten tutaj na
stacji...pożegnanie to już właściwie rozstanie. Nasza prawie
czteroletnia story była trudna i pełna rozstań...nawet
kilkumiesięcznych! Jednak był jakis kontakt-przysyłałem kartki z moich
służbowych wyjazdów...ona teź, nie tak często...w końcu dzwoniła i
znów byliśmy razem. Mieszkaliśmy zawsze na różnych
przedmieściach/...../. Pożegnań było pełno. Teraz czuliśmy oboje, że
jest inaczej. Naprawdę dramatycznie. A.zawsze taka elegancka i
dumna!...teraz zapłakana...przypomina jeszcze raz "na wszelki
wypadek'' o dacie decydującego spotkania:piątek 8 czerwca 1973 godziny
południowe w Hotelu Centralnym w Kielcach. Będzie wracała z sympozjum
lekarzy jej specjalności we Wrocławiu i wstąpi do Kielc na trzy dni...
Wtedy zdecydujemy. Byłem zawsze pod wrażeniem jej organizacji- ale
tym planem mnie zaskoczyła... Ponad trzy miesiące miesiące mieliśmy
jeszcze.
--
Wysłane z mojego urządzenia przenośnego
jesteśmy na dworcu TORUŃ GŁÓWNY, na peronie I i zaraz przejdziemy na
peron II skąd odjadę do Warszawy. Czas zaczyna pędzić. Ten tutaj na
stacji...pożegnanie to już właściwie rozstanie. Nasza prawie
czteroletnia story była trudna i pełna rozstań...nawet
kilkumiesięcznych! Jednak był jakis kontakt-przysyłałem kartki z moich
służbowych wyjazdów...ona teź, nie tak często...w końcu dzwoniła i
znów byliśmy razem. Mieszkaliśmy zawsze na różnych
przedmieściach/...../. Pożegnań było pełno. Teraz czuliśmy oboje, że
jest inaczej. Naprawdę dramatycznie. A.zawsze taka elegancka i
dumna!...teraz zapłakana...przypomina jeszcze raz "na wszelki
wypadek'' o dacie decydującego spotkania:piątek 8 czerwca 1973 godziny
południowe w Hotelu Centralnym w Kielcach. Będzie wracała z sympozjum
lekarzy jej specjalności we Wrocławiu i wstąpi do Kielc na trzy dni...
Wtedy zdecydujemy. Byłem zawsze pod wrażeniem jej organizacji- ale
tym planem mnie zaskoczyła... Ponad trzy miesiące miesiące mieliśmy
jeszcze.
--
Wysłane z mojego urządzenia przenośnego
Rano
Noc minęła przecież. Dochodzi szósta. Zimno. /..../ Wracam z Torunia,
z tamtych dokładnie pięciu lat. Wpadłem tam na początku lutego 1968 w
drodze z Bydgoszczy dosłownie na jeden dzień-...i wychodzę rano z
hotelu na Mostowej...idę na Szeroką. Mglisto. Sunie tramwaj,zwija się
na zakręcie i znika na Nowym Rynku. Rozglądam się ...autentyk. Tynki
sypią się,ale kamienice prawdziwe. Idę za tramwajem:piękni ludzie.
Trafiam na Empik-parter i piętro - podobnie jak w Bydgoszczy. Podoba
się bardzo. Zostaję!-postanawiam i przeglądam lokalne gazety. Czy to
był przypadek? ŻADEN! Jest coś dla mnie:SPÓŁDZIELNIA ZJEDNOCZENIE...a
może było "ZJEDNOCZENI"? Wszystko jedno. Zarząd mieścił się na
Jęczmiennej 29, a dział techniczny na Strumykowej...kilka kroków od
Empiku. Do którego wróciłem po dwóch krótkich rozmowach...napisałem
krótko także podanie i "życiorys" i zaniosłem na Jęczmienną gdzie
miałem się zgłosić za godzinę...po odpowiedź. Wróciłem do Empiku na
śniadanie. /.../ W Spółdzielni Zjednoczenie (?) proponowano do wyboru
dwa "stanowiska"- miałem się zgłosić nazajutrz do pracy. Gdy się
zapytałem/..../ktoś słyszał o pokoju do wynajęcia. Tak trafiłem do
państwa Romana i Marii L.na Wrzosową. Gdy się tam pojawiłem pod
wieczór już na mnie czekali i powitali radośnie... Wybierali się
akurat na urodziny i nie musieli zostawiać dwójki małych dzieci u
sąsiadów... Byłem w Toruniu./.../ widzę teraz wyraznie po tej nocy
wspomnień - jak ważne to były lata. Trudne, lecz inaczej. Czemu dałem
się tak nabrać...że "wróciłem" do Kielc? To jedno słowo jest
kluczem:USIDLENIE
--
Wysłane z mojego urządzenia przenośnego
z tamtych dokładnie pięciu lat. Wpadłem tam na początku lutego 1968 w
drodze z Bydgoszczy dosłownie na jeden dzień-...i wychodzę rano z
hotelu na Mostowej...idę na Szeroką. Mglisto. Sunie tramwaj,zwija się
na zakręcie i znika na Nowym Rynku. Rozglądam się ...autentyk. Tynki
sypią się,ale kamienice prawdziwe. Idę za tramwajem:piękni ludzie.
Trafiam na Empik-parter i piętro - podobnie jak w Bydgoszczy. Podoba
się bardzo. Zostaję!-postanawiam i przeglądam lokalne gazety. Czy to
był przypadek? ŻADEN! Jest coś dla mnie:SPÓŁDZIELNIA ZJEDNOCZENIE...a
może było "ZJEDNOCZENI"? Wszystko jedno. Zarząd mieścił się na
Jęczmiennej 29, a dział techniczny na Strumykowej...kilka kroków od
Empiku. Do którego wróciłem po dwóch krótkich rozmowach...napisałem
krótko także podanie i "życiorys" i zaniosłem na Jęczmienną gdzie
miałem się zgłosić za godzinę...po odpowiedź. Wróciłem do Empiku na
śniadanie. /.../ W Spółdzielni Zjednoczenie (?) proponowano do wyboru
dwa "stanowiska"- miałem się zgłosić nazajutrz do pracy. Gdy się
zapytałem/..../ktoś słyszał o pokoju do wynajęcia. Tak trafiłem do
państwa Romana i Marii L.na Wrzosową. Gdy się tam pojawiłem pod
wieczór już na mnie czekali i powitali radośnie... Wybierali się
akurat na urodziny i nie musieli zostawiać dwójki małych dzieci u
sąsiadów... Byłem w Toruniu./.../ widzę teraz wyraznie po tej nocy
wspomnień - jak ważne to były lata. Trudne, lecz inaczej. Czemu dałem
się tak nabrać...że "wróciłem" do Kielc? To jedno słowo jest
kluczem:USIDLENIE
--
Wysłane z mojego urządzenia przenośnego
Komentarze
Pokaż komentarze