Metaforyczne odczytywanie pierwszych rozdziałów Księgi Rodzaju niszczy spójność Biblii i chrześcijańskiej wiary. Jeśli ruszymy jeden element - runie wszystko. Biblia opowiada jedną historię i rozminiemy się z jej znaczeniem jeśli stwierdzimy: „Wszystko jedno jak odczytamy Rodzaju 1. Ważne byśmy wierzyli w historyczność Ew. Jana 20”. Biblia to księga o historii, nie zaś o nieuchwytnej idei. Zastąpienie historii ideami nazywamy gnostycyzmem. Była to pierwsza herezja, z którą musiał zmierzyć się kościół. Gnostycy mówili: „Nie potrzebujemy tych wszystkich detali takich jak narodzenie Jezusa z dziewicy, ukrzyżowanie, zmartwychwstanie. To co jest ważne to idea Bożej miłości, sprawiedliwości, uświęcenia. Rozumiejąc te wszystkie idee nie potrzebujemy historii”.
227
BLOG
Chrześcijaństwo to wiara w historię i jej znaczenie
Treść chrześcijaństwa osadza się jednak na historycznych prawdach, zaczynając od stworzenia i upadku, a kończąc na zmartwychwstaniu, wniebowstąpieniu i powtórnym przyjściu Chrystusa. Ewangelista Łukasz w początkowych rozdziałach swojej księgi opisuje okoliczności przyjścia na świat Chrystusa na tle pewnych faktów dając do zrozumienia, że Bóg działaw historii oraz poprzez historię. Działalność Jana Chrzciciela (oraz publiczna służba Chrystusa) miała miejsce „w piętnastym roku panowania cesarza Tyberiusza, gdy namiestnikiem Judei był Poncjusz Piłat, tetrarchą galilejskim Herod, tetrarchą iturejskim i trachonickim Filip, brat jego, a tetrarchą abileńskim Lizaniasz, za arcykapłanów Annasza i Kaifasza” (Łk 3:1-2). Chrześcijaństwo opowiada o Bożym działaniu w historii, mówi o faktach. Prawdziwość lub fałszywość naszej wiary stoi bądź upada wraz z wydarzeniami, na których się opiera. Podważając ich historyczność podcinamy gałąź, na której sami siedzimy! Przypomnijmy sobie treść Apostolskiego oraz Nicejskiego Credo. To wczesnochrześcijańskie wyznania wiary w historię i jej znaczenie! Wierzymy, że Chrystus narodził się z dziewicy Marii, został umęczony i skazany przez Poncjusza Piłata, był pogrzebany i zmartwychwstał trzeciego dnia. Nie drugiego. Nie czwartego. Nie kiedykolwiek. Po trzech dniach. Wstąpił na niebiosa. To opowieść o zbawieniu i Bożej miłości. Zaczynamy ją od Księgi Rodzaju i wyznania wiary w „Boga Ojca wszechmogącego, stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych”. Ewangelia, którą głosimy nie zaczyna się w Nowym Testamencie. Rozpoczyna się w pierwszych rozdziałach Pisma Świętego. Wiara w Boga to wiara w historię, którą sam nam opowiada. Ufajmy Mu.
Komentarze
Pokaż komentarze (1)