Wielki Czwartek - dzień ustanowienia Komunii, ale nie kapłaństwa

 Wielki Czwartek to dzień ustanowienia Wieczerzy Pańskiej, ale nie Kapłaństwa, jak naucza Kościół Rzymskokatolicki. W Nowym Testamencie nie ma urzędu Kapłana ponieważ nie ma potrzeby składania ofiar, ani ustanawiania pośredników między Bogiem, a ludźmi. Pośrednik jest jeden: "Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus" (1 Tm 2:5). Doskonały Kapłan złożył ofiarę z samego siebie na krzyżu i obecnie wstawia się na nami u Ojca (Hbr 7:25; 9:24). Dlatego nie ma potrzeby ustanawiania jakiegokolwiek innego kapłaństwa (Hbr 7-9). Kapłanami w Nowym Testamencie są wszyscy wierzący ponieważ każdy z nas ma bezpośredni dostęp do tronu Ojca, dzięki zasługom Syna: Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości; - 1 Piotra 2:9

Oczywiście kapłaństwo łączy się także ze wstawiennictwem za bliskich oraz za świat, o który "walczymy" podczas każdego niedzielnego Nabożeństwa. Oznacza aktywne zaangażowanie w duchową walkę za pomocą duchowych środków (Efezjan 6:10-20). Nie składamy ofiary zagrzesznej, nie uobecniamy jej, nie aktualizujemy. Jako ofiarę składamy natomiast nasze ciała, wyznając, że całe nasze życie jest duchową służbą dla Boga (Rzymian 12:1).

Jeśli zaś mówimy o przywództwie, to już wcześniej w Kościele (Ludzie Bożym) byli lewici i starsi ustanowieni przez Boga. Kontynuacją tego porządku są prezbiterzy, biskupi, pastorzy w Nowym Testamencie. Jezus nie przyszedł ustanawiać nowej religii i nowego sposobu zarządzania nią. Wskazał raczej, że On sam jest kontynuacją wiary Abrahama, Mojżesza, Dawida i proroków. O Nim świadczył cały Stary Testament. Dlatego Wielki Czwartek to nie jest dzień ustanowienia nowego urzędu w Kościele, jakiegoś nowego rodzaju kapłaństwa.  Urząd kapłana odszedł do przeszłości wraz z murowaną Świątynią, ołtarzem, kadzidłami i ofiarami ze zwierząt. 

Zgodnie z Ew. Jana 20:21-22 Chrystus powierzył Apostołom (a nie Kapłanom) jako jego ówczesnym reprezentantom autorytet i władzę "związywania i rozwiązywania". To robimy każdej Niedzieli, gdy pastor podczas nabożeństwa po Wyznaniu Grzechów publicznie ogłasza absolucję, czyli odpuszczenie win dla wszystkich, którzy je w szczerości wyznali: 

Kiedy szczerze wyznajemy nasze grzechy Bóg zapewnia nas o przebaczeniu, jak mówi Jego Słowo: "Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości" (1 List Jana 1:9). Jak wierzysz, tak niech ci się stanie, a ja z rozkazu Pana naszego Jezusa Chrystusa odpuszczam ci grzechy w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego. AMEN.