BRUD SŁABOŚCI ŚWIATA

Noże w Słońcu w Krwi księżyca
Co się z legend ludzkich plecie
Gdy mrok w myśli to przemyca
Bogu tego nie powiecie

Smród co umysł w sobie zgniata
Coraz więcej chwil dogania
Każdym słabym dniem pomiata
Wierząc że go cud osłania

Blade duchy tępe oczy
Niosąc ból wyciągną miecze
Przetną taki stan uroczy
Na marności nieczłowiecze