KORZENIE

Jak drzewo wrosłem w to miejsce,

wrosłem korzeniami przyzwyczajenia,

korzeniami wszystkich dni.

 

Czy to jest to miejsce?

 

Jak ruszyć choć część siebie

w świat przyszłości,

by nie zburzyć równowagi istnienia?

 

Jak stać się wolnym duchem

ścigającym Słońce po Ziemi,

by nie zapomnieć skąd wyszedłem?

 

Jak być, by pamiętać, lecz żyć?