Kapitał polityczny Palikota

Palikot zrzekł się mandatu poselskiego. Jak obiecał tak zrobił. A nawet więcej zrobił jak obiecał, bo mandat wystawił na licytację, z której dochód zasili kasę WOŚP. Jednym słowem sława i chwała Owsiaka stała się udziałem Palikota, a jej niewymierną (?) wartość jaką jest wolontariat, poseł z Lublina przekształcił na wartość wymierną, jaką jest kapitał polityczny. Taki kapitał mierzy się ilością głosów, a te wprost rzutują na wielkość dotacji dla partii która przekroczy 5% próg w wyborczy. Wybory już niedługo, bo na jesieni tego roku. Datę, jak zawsze ogłosi PKW a obywatele, którzy udadzą się do urn,  zadecydują kogo tym razem poprą. Taki kapitał polityczny może się więc przydać, tym bardziej, że więcej jest do zyskania niż do stracenia. Palikota stać na to aby te parę miesięcy przetrwać.

Marek Migalski na swoim blogu w S24 przyznał Palikotowi doroczną nagrodę im. Hudiniego, za, jak się wyraził, „samozniknięcie” (Moje nagrody Anno Domini 2010). Podobno Palikot zniknął w dobrej wierze, rzucił się bowiem w wir budowania struktur regionalnych, co jak wiadomo wymaga czasu, cierpliwości i determinacji nawet od takiego Palikota. Trzeba jednak przyznać, że poseł, a właściwie były poseł z Lublina, umie o sobie dać znać. Już podczas zjazdu RPP dało się zauważyć upodobanie, z jakim oddawał się czynnościom populistycznym i próżnym. A teraz to…

Obawiam się jednak, że kapitał polityczny łatwo jest zdobyć, ale trudniej utrzymać.  Wymaga pielęgnacji i przemyślanych działań. Akcyjność może jest i dobra, ale krótkotrwała. Być może Palikot zbiera siły na kampanię wyborczą i wówczas wyciągnie asy z rękawa, i to w każdym województwie. Nie śmiem nawet myśleć, że , być może będą to nawet jokery – zadziwią wszystkich, nawet siebie, gdy nie uda im się przeskoczyć wyborczego progu.