5 obserwujących
101 notek
96k odsłon
  814   0

Kosmiczna rzeźba terenu

Przede wszystkim, jak można się domyslić, pan Tumalski utożsamił ten "mechanizm fizyczny" z falami na wodzie po wrzuceniu do niej kamienia. Być może porównanie to jest przynajmniej częściowo słuszne. Skutki uderzenia obiektu skalnego, jak i silnego wyładowania, są bardzo energetyczne i oba mogą znacznie podkrzać powierzchnię, powodując jej stopienie. Zasadniczo jednak można isę chyba zgodzić co do tego, że aby podobne formacje mogły powstać właśnie na takiej zasadzie, wydobyta z wnętrza planety magma musiała szybko zastygnąć. Na tyle szybko, że zamiast szumu pozostała plaska powierzchnia z jednym - dwoma pierścieniami. Czy po uderzeniu obiektu tak dużego, jak to widać na zdjęciach, rzeczywiście do tego by doszło? Nie wspominając już o magmie, która  powinna być rozlana wokół krateru.

A co mówią bliższe szczegóły? Zdjęcie nr 2  i 3 wygląda szczególnie. Jeżeli przyjmiemy, że obiekt, który wybił krater, był wielkości jego zewnętrznego pierścienia, to powstaje pytanie, jak z powstałej dziury wyłonił się wąski łańcuch górski. Czy jest to zastygła fala lawy? Dlaczego tak wąska, zamiast być rozciągnięta pomiędzy dolinami? Jeżeli taka była, a potem zerodowała, to co wywołało erozję?

Pozostańmy przy zdjęciu nr 2. Widać, że cały obszar krateru jest wyraźni niżej położony i posiada połaskie dno. Można by dywagować, że to przez podążenie magmy za utopionym tu ciałem, jednak widać, że młodsze, mniejsze kratery cechuje dokładnie ta sama cecha. Tymczasem widzimy, że ich otoczenie jest calkowicie czyste, bez śladów wyrzuconego materiału, czy to odłamków skał, czy też lawy.

W przypadku zdjęć 1 i 4 wyraźnie widać, że pierścieniowe grzbiety łagodnie narastają od zewnątrz, po czym raptownie się kończą przepaściami. Jest to charakterystyczne dla elektrycznego wietrzenia skały. Łuki elektryczne potrafią wędrować po krawędzi krateru, systematycznie go powiększając, nadając mu przy okazji kołowy kształt. Co charakterystyczne, dno takiego krateru pozostaje płaskie i w miarę gładkie.

Więcej informacji o elektrycznym powstawaniu kraterów (oraz ich charakterystykach, widocznych na ciałach Układu Słonecznego) można znaleźć tu.

 

Lubię to! Skomentuj3 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Technologie