Złodzieje patriotyzmu

Truizmem jest stwierdzenie, że w każdym czasie, w różnych sytuacjach patriotyzm wymaga innych cech, innych zachowań i postaw. Dziś przelewanie krwi jest niepotrzebne, potrzeba za to uczciwości, rzetelności i bezinteresowności.

 

Zgadzam się z rozumem, który w swoim wpisie słusznie wskazuje wady i dość powszechne podłe postawy naszego społeczeństwa. To powód do wstydu. Zgadzam się, bowiem te zjawiska to fakty a znikomi się nie dyskutuje. Mało tego ci co to robią nawet specjalnie się z tym nie kryją. Powszechna akceptacja tego zjawiska (podobnie jak innych np. prowadzenie pojazdów pod wpływem alkoholu) jest powodem do wstydu jeszcze większym niż samo zło.

Pewna osoba była świadkiem rozmowy w pociągu, gdzie ochroniarz pracujący w perfumerii śmiał się ze swej współtowarzyszki podróży że kupuje perfumy a przecież on może jej wynieść jakie tylko sobie zażyczy. Wszystko to na oczach licznych podróżnych.

 

Takie zachowanie jest dowodem na to że ludzie nie wiedzą co jest dobre co złe, a jeśli nawet w sumieniu właściwie oceniają taki proceder, to uważają że normy społeczne ogól tego nie potępia. Podobnie jest ze zdradą małżeńską, podatkami, piractwem etc. W rzeczywistości zło raz uczynione dokonuje się po raz drugi w postaci mordu na normie społecznej i zbiorowym postrzeganiu dobra i zła.

 

 

Bloger Rozum myli się jednak w kilku kwestiach.

 

Po pierwsze żadne wady narodowe nie mogą uniemożliwiać poczucia dumy i radości z przynależności do danej nacji. Idąc konsekwentnie tym tokiem rozumowania doszlibyśmy do tego, że tylko święty może odczuwać pozytywne uczucie dumy i radości. Reszta powinna się samobiczować, sypać głowy popiołem i pościć okrągły rok.

Myślę, że błąd argumentacji Rozuma polega na generalizacji. Ja nie kradnę, nie oszukują na podatkach choć płacę najwyższe stawki i to k…sko boli, robię to pomimo świadomości marnotrawstwa i złodziejstwa jakie się odbywa w sferze budżetowej, w spółkach skarbu państwa. Myślę, że Pan Rozum nie ma prawa odbierać mi prawa do dumy z przynależności do narodu, pełnego co prawda wad, ale jednak wielkiego co udowodnił niejednokrotnie w historii.

W tym sensie Pan Rozum swoją krytyką, szkodzi patriotyzmowi i próbuje (zapewne nieświadomie, bowiem jego tekst był z pewnością napisany z uczciwych pobudek) w pewnym sensie okraść nas z patriotyzmu.

 

Myślę też, że Polska jest pełna mniejszych i większych padlinożerców, którzy traktują ją jak „postaw czerwonego sukna”. Ostatnio znakomicie pisała o tym pewna blogerka (niestety nie potrafię podać linka), o swoich wieczornych rozmowach z takimi zwykłymi ludźmi, którzy właśnie tak kombinują by dotrwać do pierwszego. O ich niechęci do Kaczyńskich za to, że pokazując im „układ” – czyli tych szarpiących sukno na, pokazują im de facto ich małą podłość, ich drobne szwindle i złodziejstwa, szarpanie sukna na kaptur.

 

Bądźmy ostrożni w krytyce patriotyzmu, w redukowaniu go do bogoojczyźnianego, siermiężnego lub stadionowo-plastikowego czy z żenująco infantylnego programu Kocham Polskę. Bardzo często odrzucenie patriotyzmu wynika z braku chęci odrzucenia własnych ułomności i zła.