Witam,
Słucham różnych "mądrych" głów, które wyjaśniają fenomen ruchu Pawła Kukiza. Oczywiście "mądre" głowy jak to "mądre głowy, tradyjnie się mylą. Przedstawię jaka jest prawda.
Ale najpierw dwie uwagi:
1 - popieram PiS w zasadzie od samego początku istnienia, i na razie nie widzę powodu, żeby się to miało zmienić. Natomiast trzeba jedną rzecz wyjaśnić, bo często nie każdy sobie to uświadamia. Moim celem nie jest zwycięstwo PiS, celem jest naprawa Polski. PiS traktuję jak środek do tego celu. Często obserwuję pewne pretensje do ludzi, że nie głosują na PiS, utożsamiając to z niewiedzą, ignorancją, żeby nie powiedzieć gorzej itp. Ale tak nie jest. Ktoś może szukać innych środków do tego celu, i trudno mieć do niego pretensje.
2. Na potrzeby tej notki, zakładam, że ruch Kukiza nie jest ruchem założonym sterowanym przez Nich. Oczywiście tego nie można wykluczyć. Mowa będzie wyłącznie o elektoracie.
No właśnie, elektorat. Pojawiło się tutaj wiele jego opisów, że popalikotowcy, pokomuniści, poplatformiarze itd. itd. Ja, natomiast, widzę rzecz zupełnie inaczej. Moje obserwacje nie są poparte żadnymi analizami socjologicznymi, ani badaniami przepływów elektoratów. Opieram się wyłącznie na własnej empatii i pewnych obserwacjach.
Otóż, dla mnie, elektorat Kukiza to efekt dwóch tendencji:
Jedną nazwałbym syndromem syna marnotrawnego. "Dziwne" dla nas popierania Palikota, czy PO, było dla tych ludzi formą bezkrytycznej zabawy, w pewnym momencie doszło do nich, że zabawa się skończyła a zaczęły sie schody. My chcielibyśmy, żeby poszli z nami, ale tak się nie da. Nie każdemu musi byc z nami po drodze i to powinniśmy zaakceptować. Pamiętajmy jeszcze o czymś jeszcze. Oni nie przeszli tego wszystkiego co my, tych porażek, bojów. Dla nich to czym, my politycznie "żyjemy" to jest kompletna abstrakcja. Nie są zaprawieni w "walkach". Stąd i pewna naiwność w wyborach. Niestety (?), to musimy zaakceptować, no i próbować "przytulić" tego syna marnotrawnego.
Drugą tendencją, która współgra poniekąd z tą pierwszą; jest to co kiedyś pisałem, a w co mało kto mi wierzył. Mianowicie: "Duch w narodzie się odradza" *:
Słucham różnych "mądrych" głów, które wyjaśniają fenomen ruchu Pawła Kukiza. Oczywiście "mądre" głowy jak to "mądre głowy, tradyjnie się mylą. Przedstawię jaka jest prawda.
Ale najpierw dwie uwagi:
1 - popieram PiS w zasadzie od samego początku istnienia, i na razie nie widzę powodu, żeby się to miało zmienić. Natomiast trzeba jedną rzecz wyjaśnić, bo często nie każdy sobie to uświadamia. Moim celem nie jest zwycięstwo PiS, celem jest naprawa Polski. PiS traktuję jak środek do tego celu. Często obserwuję pewne pretensje do ludzi, że nie głosują na PiS, utożsamiając to z niewiedzą, ignorancją, żeby nie powiedzieć gorzej itp. Ale tak nie jest. Ktoś może szukać innych środków do tego celu, i trudno mieć do niego pretensje.
2. Na potrzeby tej notki, zakładam, że ruch Kukiza nie jest ruchem założonym sterowanym przez Nich. Oczywiście tego nie można wykluczyć. Mowa będzie wyłącznie o elektoracie.
No właśnie, elektorat. Pojawiło się tutaj wiele jego opisów, że popalikotowcy, pokomuniści, poplatformiarze itd. itd. Ja, natomiast, widzę rzecz zupełnie inaczej. Moje obserwacje nie są poparte żadnymi analizami socjologicznymi, ani badaniami przepływów elektoratów. Opieram się wyłącznie na własnej empatii i pewnych obserwacjach.
Otóż, dla mnie, elektorat Kukiza to efekt dwóch tendencji:
Jedną nazwałbym syndromem syna marnotrawnego. "Dziwne" dla nas popierania Palikota, czy PO, było dla tych ludzi formą bezkrytycznej zabawy, w pewnym momencie doszło do nich, że zabawa się skończyła a zaczęły sie schody. My chcielibyśmy, żeby poszli z nami, ale tak się nie da. Nie każdemu musi byc z nami po drodze i to powinniśmy zaakceptować. Pamiętajmy jeszcze o czymś jeszcze. Oni nie przeszli tego wszystkiego co my, tych porażek, bojów. Dla nich to czym, my politycznie "żyjemy" to jest kompletna abstrakcja. Nie są zaprawieni w "walkach". Stąd i pewna naiwność w wyborach. Niestety (?), to musimy zaakceptować, no i próbować "przytulić" tego syna marnotrawnego.
Drugą tendencją, która współgra poniekąd z tą pierwszą; jest to co kiedyś pisałem, a w co mało kto mi wierzył. Mianowicie: "Duch w narodzie się odradza" *:
Jeżeli ktoś spyta jak to możlwie, że mogłem wykopać Komorowskiego, w tej notce wyjaśniam jeden z powodów. Ja taką wiedzę mam, natomiast inni nie.
*
http://blog-n-roll.pl/pl/duch-w-narodzie-si%C4%99-odradza#.VWhFvVKKKnw
I taka jest prawda. :).
Pozdrawiam :)
PS: Jestem w szoku. Teraz zobaczyłem: Tamten tekst miał 7 000 wejść, i 1000 lajków na FB. No, no ... Staje się sławny :)
http://blog-n-roll.pl/pl/duch-w-narodzie-si%C4%99-odradza#.VWhFvVKKKnw
I taka jest prawda. :).
Pozdrawiam :)
PS: Jestem w szoku. Teraz zobaczyłem: Tamten tekst miał 7 000 wejść, i 1000 lajków na FB. No, no ... Staje się sławny :)
Komentarze
Pokaż komentarze (8)