Boeuf bourguignon

Akurat dobry czas na zrobienie tej potrawy - zimno, ciemno i ogólnie ponuro. A wołowina duszona w winie to potrawa smaczna i łatwa do zrobienia; pod warunkiem, że zapomnimy o całym tym zadęciu, jakie wokół niej stworzyła Julia Child - osoba (jakoś nie potrafię nazwać jej kobietą), która z nawlekania igłyi zrobiłaby nudną procedurę rozpisaną na trzy strony formatu A4. Być może ktoś przyrządza wołowinę po burgundzku inaczej, bo to jak z bigosem: każdy pan domu ma jedynie obowiązujący sposób, choć nie wiadomo, skąd go wziął :). Wino nie musi być wybitne, ale też nie jakieś ostatnie - takie, jakie podalibyśmy gościom na niezobowiązujący spotkaniu. Oczywiście, jak sama nazwa wskazuje, powinien to być burgund, ale używałam już innych zacnych czerwonych z bardzo dobrym skutkiem.

Mam swoją własną tajemnicę smakowitości: na kwadrans przed końcem gotowania dolewam jeszcze pół szklanki wina, co rewelacyjnie odświeża smak.

Składniki:

1 kg wołowiny (może być więcej - potrawa bardzo zyskuje po podgrzaniu),  może być karkówka, zrazówka, goleń, łopatka); umytej, osuszonej i pokrojonej w grubą kostkę;

kilka plastrów słoniny, pokrojonej w kostkę (świetnie się sprawdza słonina dojrzewająca),

1 duża cebula (lub jeszcze lepiej, kilka szalotek, obranych i drobno posiekanych),

czerwone wino,

20 dag maleńkich pieczarek (większe przekroić na połówki lub ćwiartki, ale warto puszukać takich naprawdę maleńkich - ja ostatnio kupiłam grzyby wielkości dużego paznokcia),

sół, pieprz, tymianek (ćwierć łyżeczki suszonego lub kilka gałązek świeżego),

2 duże dojrzałe pomidory, bez skórki, pokrojone w drobną kostkę (o tej porze roku lepiej użyć dobrych pomidorów z puszki),

opcjonalnie: łyżka mąki, sos sojowy, łyżeczka  cukru, szklanka rosołu (jeśli ktoś ma - nie jest to konieczne!).

zielona pietruszka, pokrojona, do dekoracji

Sposób przygotowania:

Słoninę lekko podsmażyć na patelni, Gdy wytopi się trochę smalcu, wrzucić część mięsa (tyle, żeby nie było tłoku na patelni) i na dużym ogniu zrumienić ze wszystkich stron. Zrumienione mięso przełożyć do garnka i tak postępować do wyczerpania mięsa. Na patelnię w miarę potrzeby dodać odrobinę oliwy lub masła i wrzucić cebulę, przesmażyć na złoty kolor, nastętpnie dodać mąkę i smażyć na małym ogniu, często mieszając, kilka minut, przełożyć do garnka z mięsem. Pieczarki można wrzucić do garnka od razu, ale lepiej je oddzielnie usmażyć na patelni (najpierw pod przykryciem, a później odparować) i podać do stołu oddzielnie - sporo osób obecnie nie jada żadnych grzybów). Jeśli mamy rosół, to wlewamy go na patelnię, doprowadzamy do wrzenia, starając się odskrobać resztki z dna, a jeśli nie, to robimy to samo z winem. Smakowity sos wlewamy do garnka, do którego wlewamy też wino - trudno powiedzieć, ile - mięso powinno być całkowicie przykryte. Dodajemy przyprawy, całość doprowadzamy do wrzenia, przykrywamy szczelnie i dusimy na maleńkim ogniu do miękkości mięsa. Pod koniec duszenia dodajemy świeżo mielony pieprz i ewentualnie sól.

Dobrze jest potrawę zrobić w przeddzień, wystudzić i wstawić do lodówki, a z zimnej potrawy zdjąć cały tłuszcz, a przed podaniem podgrzać i posypać natką.

Większość przepisów zaleca pieczenie potrawy w piekarniku, ale zapewniam, że naprawdę nie ma takiej konieczności.

Można podać z ryżem ugotowanym na sypko, ale najlepiej smakuje z dobrą bagietką. Pasuje też zielona sałata w sosie winegret.