I śmiech niekiedy może być nauką,
kiedy się z przywar, nie z osób natrząsa.
Ten aforyzm Ignacego Krasickiego był mottem moich „Pamientnikuf”. W miniony weekend miały się ukazać kolejne części. Wydarzenia związane z portalem AntyKomor.pl spowodowały, że z obawy czy moja satyra nie wywoła zagrożenia bezpieczeństwa państwa, a co za tym idzie zaangażowania ABW, w powstrzymanie tak destabilizujących kraj działań jak moje satyryczne w zamierzeniu teksty, czyli jakieś najście mego domu celem zastraszenia i pogrzebania w moim laptopie, postanowiłem zaprzestać publikowania dalszych części.
Nie było moim celem obrażanie Prezydenta. Choć nie głosowałem na Bronisława Komorowskiego, to muszę uznać, iż jest Prezydentem państwa, którego ja jestem obywatelem. Ale skoro tak, to chciałbym, aby godnie, bez takich jak do tej pory wpadek, reprezentował mój kraj. Niestety jest inaczej. Jest wprost strasznie, gdyż ściga się za satyrę, za odmienne zdanie, za krytykę. Szkoda, że rządzący nie walczą ze swoimi słabościami, nie walczą z przeciwnościami i trudnościami w jakich znalazł się nasz kraj w dużej mierze za ich sprawą, szkoda, że nie zajmują się dbaniem o Państwo i o obywateli, lecz zwalczają opozycję i wszelkie przejawy krytyki. A przecież z tej krytyki mogliby tak wiele nauki czerpać…
Za treści na portalu odpowiada też administrator, ale nie chcę Panu Janke sprawiać być może kłopotów. Sam też chcę ich uniknąć. Dlatego nie będzie kolejnych odcinków. Blisko 2000 odsłon czterech części to może niewiele, ale jednak kilka(set?) osób przeczytało i być może miało powód do uśmiechu. Były miłe komentarze – dziękuję, za niemiłe – również. Przepraszam zarówno tych, którzy uważali, że naruszam godność Prezydenta, jak i tych, którzy oczekiwali ciągu dalszego.
Prawdziwa cnota krytyk się nie boi…
Więc gdzie ta cnota…?
Komentarze
Pokaż komentarze (1)