Mały problem

Moja synowa jeśli jej coś potrzeba przychodzi i pyta czy może wziąć to, czy tamto, albo skorzystać z miksera, czy pralki. Nawet gdybym chciała, przecież nie powiem jej , że nie. Zepsuła mi już mikser, a wczoraj zepsuła pralkę. Ma swoje, ale moje czasami jest lepsze, albo pod ręką. Przeważnie prała na dwie pralki, żeby było szybciej, bo ona pierze jak nawiedzona, brudne, czyste jak leci. Spadnie na ziemię już brudne, nie wyjmie z pralki przez dwie godziny już jej śmierdzi.. Moja pralka ma większy otwór, więc w niej prała koce, poduszki, kołdry, dywaniki, a wczoraj wyprała wielkiego miśka, no i pralka siadła. Misiek jej się wyprał i odwirował, ale gdy ja chciałam wstawić pranie, pralka już nie działała.

Jeszcze jej nie powiedziałam i prawdę mówiąc nie wiem jak to zrobić. A jeśli mi nie uwierzy, że to jej się zepsuło, a nie mi. Prawdopodobnie się obrazi, będzie chodzic po domu nabzdyczona. znam to z doświadczenia. Nie powiedziałam od razu, to pewnie nie powiem, wrócę z Hiszpanii i kupię sobie nową. I znów będzie problem, jak jej odmówić, zeby nie korzystała z tej nowej.

Staram się nie stwarzać problemów, bo prawdopodobnie odegrałaby się na moim synu, a to skutkowałoby potężną awanturą, co prawda się nie biją, ale krzyki na pół wioski, zresztą jedno warte drugiego. No, niech się kłócą, ale przecież nie z mego powodu. 

Szanuję wszystkie moje synowe, a mam ich cztery. Jakby nie było, wzięły mi moich synów i cały cieżar opieki nad nimi na siebie. Bo jakby nie powiedzieć mężczyźni to ciągle jeszcze dzieci.

Wracając do pralki, gdyby ją zepsuła jedna z moich córek, pewnie nie byłoby problemu, powiedziałabym jej, że i tak by się w końcu zepsuła i że kupię sobie nową. Synowa to też jakby moja córka, choć już cztery lata po ślubie, a mowi do mnie "pani". Wolałabym niechby już zwracała się do mnie bezosobowo, ale niech tam. 

Czasami potrafi być miła, inna sprawa, że wtedy coś chce.