U progu Nowego Roku

                                         

 

Starzy ludzie w moim domu mawiali:

„Obyśmy się w przyszłym roku o tej porze wszyscy spotkali w tym samym miejscu, co dziś, jeśli nie możemy w Lwowie”.

Babcia – dopowiadała:

„Oby tylko ten przyszły rok nie był gorszy od mijającego”

Ciocia Nusia zwykle życzyła wszystkim: 

"Zdrowia, pieniędzy i pomyślności".

Wujek Gienek wznosił toast:

„Dosiego Nowego Roku!”

Mama – cicho dopowiadała:

„Miłości, szczęścia  i radości z dzieci i żeby były zdrowe i dobrze się uczyły”

Oddzielony granicami Tata słał telegram:

”Kocham Was i oby w przyszłym roku już razem”

A Pani Marysia rezerwując sobie końcówkę życzeń wygłaszała mały spicz:

„ Spokoju, pogody ducha, wytrwałości i spełnienia marzeń. Satysfakcji z przedsięwzięć, szczęścia w rodzinie i boskiej opieki – życzę Wam, moim najbliższym, z całego, mojego, lwowskiego  serca tego wszystkiego, czego i sobie życzę. A wszystkim innym życzę najserdeczniej dokładnie tego samego, czego oni mi życzą.”

 

 

Składając dziś o północy życzenia moim bliskim, przy otwartym oknie, za którym jakby tylko dla nas, ponad krakowskimi dachami Starego Miasta będzie trwać feeria świetlnych ogni – będę z miłością i  czułą pamięcią o Tych, których życzenia zawsze mi towarzyszą, powtarzać te same słowa, jakie słyszałam w dzieciństwie i jakie w milionach domów z nadzieją powtarzają ludzie każdego roku..

 

A Wam moi Czytelnicy, Komentatorzy, Blogerzy, Redakcjo - składam noworoczne życzenia słowami Pani Marysi.

Niech się spełnią!