Jaki zbawiciel tacy zbawieni

Kiedy odpowiadałam na pytania Sosenki, rozumiejąc jej dobre intencje, starałam się mówić o polityce nie poruszając tematów politycznych.

Pomysł Sosenki, by dla Saloniku Kameralnego przeprowadzać wywiady/rozmowy z blogerami Salonu 24 uznałam za zabawny. Bo oto w kąciku Salonu 24, miejscu przez lata starannie odgraniczanym od polityki – polityka miała zagościć w postaci blogerów piszących o niej w głównym nurcie Salonu 24.

Ale też uznałam ten pomysł za sympatyczny i wart realizacji, ponieważ nie naruszając niczyjej prywatności wywiady mogą pokazać ludzi z innej perspektywy. A to akurat jest ważne, by wobec toczącej się nieustającej wojny PiS z resztą świata, piszący tutaj mieli szansę spojrzeć na siebie pod innym kątem.

Zdawałam sobie sprawę, że wywiad/rozmowa akurat ze mną wywoła nieprzychylne PISOWSKIE komentarze.

Ale nie spodziewałam się, że wywoła aż taką agresję, tyle chamstwa, grożenie palcem Sosence przez ludzi, którym się wydaje, że mogą określać granice zachowań innych, chociaż sami prezentują się jako niemoralni i głupi, że ataki zawiści, wręcz histerii zaczną przelewać się w komentarzach, że pojawią się zwyczajne trolle i zawodowcy od propagandy, oraz pospolite buractwo intelektualne. I to całe „bogactwo inwentarza” z jednego tylko środowiska: z PiS Jarosława Kaczyńskiego.

A wszyscy oni przerażeni i rozwścieczeni faktem, ze ktoś, kogo mają za „swojego” rozmawia z kimś, kogo za „swojego”nie mają.

I nie jest ważna treść rozmowy, ale sam jej fakt.

Jeśli myślicie, że środowisko PiS mieści się w kategoriach politycznych – to się mylicie. To jest sekta, której szef myśli o sobie, że jest tak ważny i wielki, jak co najmniej papież lub jakiś Napoleon naszych czasów albo i sam towarzysz Lenin, i ma prawo do każdej haniebnej zniewagi, każdego prostacko-obraźliwego porównania, do kłamstw i oszczerstw, którymi obrzuca przeciwników politycznych różnych partii, ale nigdy z PZPR.

Nic więc dziwnego, że skoro nazywany „zbawicielem” szef, nieustannie o boskość się ociera to i pomniejsi wyznawcy też czują się niemal bosko. I jak on, sami z siebie wielce zadowoleni, nie wiedzą co mówią, śmiejąc się przy tym głupkowato.

Ten rys „boskości” w Kaczyńskim wychwycił świetnie  Piotr Rachtan:

„Prze­ma­wia­jąc w nie­dzielę 25 lutego na spo­tka­niu z człon­kami PiS w Lubli­nie Jaro­sław Kaczyń­ski mówił, że w 1991 roku Jan Paweł II pod­jął w swo­ich homi­liach wątki, które suge­ro­wał mu dzi­siej­szy pre­zes PiS. A więc przed Jaro­sła­wem otwie­rają się jesz­cze wspa­nial­sze per­spek­tywy… Tylko co z tym cyga­rem, które go gnębi: pre­zes PiS uważa, że ”kró­lo­wie życia”, czyli Tusk i jego mini­stro­wie, palą cią­gle cygara i do tego wątku wraca wie­lo­krot­nie w swo­ich wypo­wie­dziach. Jakby też chciał zapa­lić, tylko wsty­dzi się przy­znać. Czy papież może palić cygaro?”

http://studioopinii.pl/artykul/6549-piotr-rachtan-kim-jest-kaczynski

http://sosenka.salon24.pl/394067,rozmowy-saloniku-z-salonem-dzis-rrk