Sztekiel

 

Sztekiel - podwórkowa, stara poznańska gra polegająca na podbiciu obustronnie zaostrzonego krótkiego patyka (sztekla) grubym kijem i uderzeniu go w powietrzu na jak najdalszą odległość (poznan.wikia.com/wiki/Sztekiel)

 

...  Jak Niemcy weszli do Poznania w 1939 roku, mój brat miał dziewięć lat. Z innymi żydowskimi dziećmi bawili się pod domem modlitwy. W piłkę grali albo w sztekla. Wie pan, co to jest sztekiel? - Taka gra, poznańska. A polskie dzieci krzyczały: "Jude! Jude!", i z daleka wskazywały Niemcom Żydów. Esesowcy przyszli i zaczęli bić.

... społeczeństwo polskie w Warszawie cierpiało na obłęd narodowy. ...W każdym sklepie warszawskim był wtedy afisz, że jest wystawa, która się tytułuje "Żydowska zaraza", i że wszyscy powinni ją zobaczyć.

... postanowiłem iść w niedzielę do kościoła św. Anny na Krakowskim Przedmieściu poobserwować. I tego nigdy chyba nie zapomnę... Ksiądz z ambony powiedział tak: "Ja wiem, że są wśród was tacy, którzy pomagają Żydom, że są tacy, którzy ukrywają Żydów, ale ja wam zabraniam! Nie wolno! Oni ukrzyżowali Pana Jezusa! Gdyby Pan Bóg chciał, to on wiedziałby lepiej, jak im pomóc. Ja wam zabraniam!".

 ... Polacy nienawidzili Żydów, ale nie mordowali. Polacy bili Żydów, rabowali Żydów, obrażali, poniżali, ale nie zabijali. Oddawali Niemcom. A Niemcy mieli taki zwyczaj, że jak Polak przyniósł Żyda, to dostawał połowę tego, co się na Żydzie znalazło, a w niektórych wypadkach 20 funtów kartofli.

Fragmenty wywiadu Rafała Betlejewskiego z Baruchem Bergmanem
(ur. 20.09.1925 w Poznaniu) który przeżył wojnę, getto, powstanie, NSZ, AK,
- prawie sześć lat wśród polskich antysemitów.

Całość w GW:
wyborcza.pl/duzyformat/   Ani_jednego_dobrego_Polaka

Już dawno tak tam nie wybiło.
Przebili naszego Barbura, Eternita i resztę.

 

Czytając takie teksty, aż chce się być antysemitą.
Czy o to chodzi?

 

PS1. polecam uwadze znakomitą notkę
zamkinapiasku.salon24.pl/609962,dlaczego-nie-wstydze-sie-polskiego-antysemityzmu

 

PS2. "wisienka na torcie"

Ma pan żal do Polaków?
- Nie. Mam tylko żal do Niemców, nie tylko żal, ale i nienawiść. Nie do Polaków. Chcę podziękować Muzeum Powstania Warszawskiego, że zapraszają mnie co rok, jako powstańca, i że płacą za koszt mojego lotu, za hotel dla mnie i dla żony. Jestem niezmiernie wdzięczny. Pięć lat temu miałem audiencję z panem prezydentem Lechem Kaczyńskim. Podziwiam jego determinację, bo to dzięki niemu jest Muzeum Powstania Warszawskiego i dzięki temu społeczeństwo jest świadome tego, co było. A to była zgroza.

 

 

 

 

-------------------------EDYCJA NOTKI

 

cd w następnej notce

rk1.salon24.pl/610274,wywiadowca-rafal-betlejewski-wzorcowy-anty-antysemita