Dusza współczesnego barda została podzielona na kilka części. Analityczną, zjawiskową, mistyczną i prognostyczną. Pierwsza stanowi swoistą fotografię świata utrwalającą obraz medium realnego, tego bliskiego, w szoferce furgonu, tego za oknem i areny międzynarodowej malowanej przez przekaziory, radio i różne spin agendy specjalnie dla nas, na dzisiaj. Druga, to szkic dający wyobrażenie, jak ta arena może wyglądać w duszy barda. Mistyczna oprawa, to już wyższa szkolą jazdy na emocjach i uczuciach. Ponadczasowe powinny być pieśni, prognostyczne powinny być radosne przesłania..
Filmik – piosenka bardowska..
Wojna nie jest radosna, bywa wzniosła, powoduje niekontrolowane wybuchy chwilowej wesołości i zachwytu nad ocalałym życiem, ale radosna nie jest.
Kolumna ciężarówek przesuwa się wśród krajobrazu pobitewnego mijając stojącego przy drodze staruszka i kozę. Patrzymy sobie w oczy; ja i nieznany dziadek, koza patrzy na marne krzewy po drugiej stronie drogi, pewnie chciałaby pochrupać żółknących listków tego krzewu.. zaraz, jak to się nazywa, toto, co rośnie całymi…
Pierwsza Nagroda w konkursie na najlepsze opowiadanie o Powstaniu Warszawskim organizowane przez salon24.pl za 2014 rok
Zapraszam na mój blog:
https://robertzjamajkisite.wordpress.com/
Komentarze
Pokaż komentarze (5)