Tusk robi Polaków w balona (zwłaszcza młodych!)

           Od kwietnia rząd Donalda Tuska planuje zmniejszyć składkę do OFE z 7,3% do 2,3%, różnicę przejmie ZUS. Przedstawiciele władzy (przede wszystkim premier D. Tusk i ministrowie Michał Boni oraz Jacek Rostowski) zapewniają, że dzięki temu emerytury nieznacznie wzrosną. Innego zdania są natomiast ekonomiści pozarządowi, w tym osoby dotąd sympatyzujące politycznie z PO jak były wicepremier, minister finansów i szef Narodowego Banku Polskiego prof. Leszek Balcerowicz. Uważają oni, że rząd destruuje system emerytalny i doraźnie ratuje budżet kosztem przyszłych emerytów, a robi to uciekając od rzetelnej społecznej debaty. Prof. L. Balcerowicz, twórca polskich reform w latach 90-tych uznał, że „władza traktuje Polaków jak stado baranów”. 

         Z wyliczeń niezależnych ekonomistów, które zostały zaprezentowane łamach dziennika „Rzeczpospolita” z 20 stycznia wynika, że zmiany forsowane przez D. Tuska zmniejszą kapitał emerytalny obecnie pracujących: 25-latkow o 600 tys. zł, 35-latków o o175 tys. zł, 45-latków o 41 tys. zł. 

            Trudno się nie zgodzić z krytykami rządu. Rzeczywiście, ta władza unika kosztownych politycznie reform, wobec zapaści finansów publicznych chce przedłużyć swoje rządy kosztem przyszłych emerytów. D. Tusk i jego ekipa zakładają, że młodzi Polacy nie myślą o emeryturze, a poziom wiedzy ekonomicznej Polaków jest niski (niestety, potwierdzają to badania opinii publicznej). Działacze PO chcą po prostu pobyć dłużej przy władzy i nie obchodzi ich, że za 20-30 lat liczba młodych Polaków znacząco zmaleje, zaś starszych gwałtownie wzrośnie. Skąd wtedy weźmiemy środki na służbę zdrowia zorientowaną na opiekę nad seniorami? Kto nastarczy na emerytury zapisane wirtualnie w ZUS, jeśli emerytów będzie dużo, a pracujących mało? Cóż, wtedy będzie rządził ktoś inny, zaś oni, działacze PO, ustawiwszy swoje rodziny, będą opowiadać, jak to za ich rządów było dobrze. Deklaracje D. Tuska, że obchodzi go „tu i teraz” brzmią z tej perspektywy złowieszczo. To już w historii było i nazywało się „po nas choćby potop”…