1918: Hura, znów mamy granice! 2008: Hura, nie będziemy mieć gra

Drei Kaiserreich Ecke. Tak w języku niemieckim nazywało się miejsce, gdzie Biała Przemsza wpada do Czarnej, a jeszcze w 1933 roku stała jedna z kilkuset Wież Bismarcka. To właśnie tutaj znajdowała się  wspólna granica państw zaborczych, z tego miejsca spoglądali na siebie wyprostowani w  swych śmiesznych budkach wartowniczych żołnierze trzech największych mocarstw ówczesnej Europy.

Nieznacznie upraszczając można stwierdzić, że po tamtych czasach pozostał nam podział na Ślązaków, czyli ludzi zamieszkujących tereny zaboru Pruskiego; oraz goroli: tej całej reszty - szczególnie z rosyjskiej części rozbitej Polski.
Z rzeczy późniejszych wymienić można jeszcze zatrutą rzekę Przemszę - dowód na to, że Górny Śląsk był kiedyś mocno uprzemysłowionym regionem Europy.

Jak wyglądało kiedyś to miejsce wiem ze starych pocztówek i fotografii, jak wygląda teraz nie mam pojęcia. Znalazłem informację, że dzień po wejściu Polki do Unii Europejskiej wmurowano tam tablicę z napisem:

"W miejscu, w którym niegdyś stykały się granice trzech zaborów dzisiaj świętujemy wstąpienie Polski do Unii Europejskiej i jesteśmy dumni, że wspólnie budujemy Europę bez granic."

Prawda, że piękne? Aż prosi się o zacytowanie tutaj słów śpiewanej przez statystycznego obywatela Unii Wiśniewskiego piosenki „Keine Grenzen":

Keine grenzen, keine fahnen/Von dort oben ist die welt einfach nur schön/Keine lander, keine völker/Keine kriege kann man von dort oben seh'n

Tak jak kiedyś cieszyliśmy się z tego, że Polska się odrodziła, bo na mapie znów widać jej granice, tak teraz - po dziewięćdziesięciu latach - raduje nas to, że bez granic budujemy Europę.

Oczywiście nie przeczę, że można być zadowolonym z tego odwrócenia tendencji i być może słusznie dowodzić, że się cywilizujemy względnie zmieniamy na lepsze. Nie można jednak udawać, że nie dostrzega się tej diametralnej różnicy postaw i celów. Tego, że po raz kolejny mówi się o rewizji granic w Europie.

Dlatego też przy okazji święta Odzyskania Niepodległości aż prosi się zadać pytanie tej treści:

Kto likwiduje dawne granice i jakiej narodowości żołnierz będzie pełnił służbę w tych już nie śmiesznych, bo spełniających surowe normy UE budkach wartowniczych rozstawionych na obrzeżach nowej, zjednoczonej Europy?