Idą. PO swoją POlskę.

Idą.
Maszerują PO POlskę. Po swoją POlskę. Tę samą którą naród odebrał im ledwie kilka tyg. temu.
Idą.
Idą w obronie demokracji. Swojej demokracji. Takiej demokracji w której dobrze im się żyło. Gdy mieli prezydenta, rząd, sejm i trybunał.
Idą.
Kroczą w obronie trybunału. Swojego trybunału. Bo prawdziwie demokratyczny trybunał jest wtedy gdy ma się 14-15 swoich na stołkach. Jeżeli nie to jest to zamach na ich demokrację.
Idą.
Idą w obronie mediów. Ich mediów. Bo przecież prawdziwa demokracja jest wtedy gdy ma się TVP, TVN, Polsat i pomniejsze dodatki. Gdy one wszystkie mówią to samo. Gdy pokazują to samo i myślą tak samo. To jest prawdziwa demokracja.
Idą.
Wesoło bieżą w obronie wartości. Swoich wartości. Gdzie geje adoptują dzieci, katolicy siedzą cicho, a aborcja należy się każdej która o nią poprosi.
Idą.
Idąc machają niebieskimi szmatami. Które wielbią ponad nasze dwie ukochane barwy. Bo wszystko co niebieskie to najlepsze. Bo wszystko co mówią i myślą niebiescy jest dobre. Bo przecież nie możemy mieć swojego zdania, swojej polityki swoich interesów. My musimy iść w tłumie. Razem. Iść jak lemingi do celu.
Idą.
Na czele zakazane mordy, które dopiero co przegrały wybory. Za nimi hołota odpowiednio wychowana przez ściekowe media.
Idą PO POlskę. PO swoją POlskę.