Istota
Po długiej przerwie.
Istota bytu niecierpliwie ponagla,
I pragnie.. a może..
i zmusza nas do pędu..
Ponieważ każdy chce wygrać,
nie patrząc do tyłu.
Pomoc jest !
lecz tak odległa..
I ginie ona.. wśród nowych wartości...
Wartości wygodnych.. i pojętnych
Dla - zwycięzców haniebnej bitwy.
Czemuż to tak biegniecie?
Wy.. oszukani przez samych siebie.
Nie zważacie na żadną krzywdę,
którą innym wyrządzacie.
Czyż nie wiecie ?
Że Człowiek gnije i rozkłada się paskudnie.
Ulatnia się z niewyraźną wonią..
dawno temu - zapomnianej przeszłości.
Koniec drogi nasz daleko.
Zwolnijmy, spójrzmy za siebie,
Z wyciągniętą dłonią na rościerz ..
Nieśmy inym zrozumienie samych siebie..
I tak się stanie, iż nikt z nas ...
...nie dobiegnie do mety.
25.02.2012.
remter
Wiecej: http://www.eioba.pl/a/3nay/istota#ixzz1npZlwVt1
Wiecej: http://www.eioba.pl/a/3nay/istota#ixzz1npVV2eCg



Komentarze
Pokaż komentarze