Czwarty Pakt Polskości objawił się w zupełnie innych okolicznościach, niż te, które towarzyszyły trzem wcześniejszym. Polska znalazła się bowiem w sytuacji śmiertelnego zagrożenia. Bardziej nawet niż trzy poprzednie, czwarty pakt odzwierciedla intymność relacji z Bogiem, leżącą w sercu polskiego katolicyzmu i Polaków.
Na początku XVII wieku Polska była liczącą się siłą w Europie Centralnej. Pod względem handlowym i przemysłowym prosperowała doskonale. Posiadała znakomicie wyszkoloną armię, składającą się między innymi z 40 tys. Kozaków oraz sporego zaplecza rezerw. Polska pokonała Rosję i przywiodła do Warszawy zakutego w łańcuchy cara Szujskiego.
Podczas Potopu szwedzkiego jedynie klasztor Jasnogórskie opierał się najeźdźcom. Na terenie klasztoru znajduje się najsłynniejsza ikona przedstawiająca wizerunek Matki Boskiej i Dzieciątka Jezus. Od początku dziejów chrześcijańskich Polski był on obiektem szczególnego kultu. Na Jasną Górę został sprowadzony w 1382r. Tradycja głosi, że został on namalowany przez świętego Łukasza Ewangelistę na desce stołowej w domu świętej rodziny w Nazarecie. Na obrazie na prawym policzku twarzy Matki Bożej widnieje rysa wyrządzona w 1430r. przez husycką szablę. Ostatecznie Jasna Góra w cudowny sposób ocalała, a armia szwedzka wycofała się, a w 1656 r. król Jan Kazimierz ogłosił Maryję Królową Polski i był to Trzeci Pakt Polskości.Podobnie jak 3 poprzedzające ją Pakty (dagome iudex, unia polsko – litewska i interrex), również ta proklamacja wierności Matce Bożej i oddania się jej w opiekę nigdy nie została odwołana, zaniechana lub odrzucona – ani przez naród polski, ani przez żaden z rządów.
Dla zlaicyzowanych państw Zachodu, akt oddania się Polaków pod opiekę Matki Boskiej, jest jeszcze gorszy niż instytucja Interrexa. Mimo to od zarania chrześcijaństwa w Polsce, Maryi przyznawano wyjątkową pozycję, jako matki Syna Bożego, a tym samym – matki tych wszystkich, którzy należą do Chrystusa.
Wszystkie cztery Pakty Polskości – piastowski, zawarty ze Stolicą Apostolską, pakt z Litwą, pakt z prymasem Polski jako Interrexem oraz pakt z Maryją jako Królową Polski – definiują dziedzictwo, znaczenie i siłę polskości. Później Polakiem, którego polskość miała kardynalne znaczenie dla całego świata był Papa Wojtyła...
Śluby Jana Kazimierza odnowili wierni w dniu 26 sierpnia 1956 r. w Częstochowie na Jasnej Górze i zobowiązali się do ich pełnej realizacji. Tekst ślubowań należy często odmawiać, by przypomnieć sobie o swych obowiązkach względem Maryi.
Wielka Boga-Człowieka Matko, Bogarodzico Dziewico, Bogiem sławiona Maryjo, Królowo świata i Polski Królowo! Oto my, Twoje dzieci, stajemy znów przed Tobą i składamy u stóp Twoich siebie samych, i wszystko, co mamy: rodziny nasze, świątynie i domostwa, zagony polne i warsztaty pracy, pługi, młoty i pióra, wszystkie wysiłki myśli naszej, drgania serc i porywy woli. Odnawiamy dziś śluby przodków naszych i Ciebie za Patronkę naszą i za Królową Polski uznajemy.
Przyrzekamy, że dochowamy wierności Bogu, Krzyżowi i Ewangelii, Kościołowi św. i jego pasterzom.
Przyrzekamy strzec w każdej duszy polskiej daru łaski, jako źródła Bożego życia. Pragniemy, aby każdy z nas żył bez grzechu ciężkiego, aby stał się Domem Bożym i Bramą Niebios.
Święta Boża Rodzicielko! Przyrzekamy stać na straży budzącego się życia. Matko Chrystusowa i Domie złoty! Przyrzekamy bronić nierozerwalności małżeństwa i czuwać nad ogniskiem domowym.
Przyrzekamy Ci umacniać w rodzinach królowanie Syna Twego, Jezusa Chrystusa, i strzec obyczajów chrześcijańskich i ojczystych.
Przyrzekamy Ci wychować młode pokolenie w wierności Chrystusowi i bronić je przed zepsuciem. Przyrzekamy zachowywać w życiu rodzinnym i publicznym miłość i sprawiedliwość, zgodę i pokój, aby wśród nas nie było nienawiści, przemocy i wyzysku. Przyrzekamy dzielić się między sobą ochotnie plonami ziemi i owocami pracy, aby pod wspólnym dachem Domostwa naszego nie było głodnych, bezdomnych i płaczących.
Zwycięska Pani Jasnogórska! Przyrzekamy stoczyć pod Twoim sztandarem najświętszy i najzaciętszy bój z naszymi wadami narodowymi.
Przyrzekamy wypowiedzieć walkę lenistwu i lekkomyślności, marnotrawstwu, pijaństwu i rozwiązłości. Przyrzekamy zdobywać cnoty wierności i sumienności, pracowitości i oszczędności, wyrzeczenia się siebie i wzajemnego poszanowania.
Wspomożenie Wiernych! Przyjmij nasze przyrzeczenia, umocnij je w sercach naszych i złóż przed oblicze Boga, w Trójcy Św. Jedynego.
W Twoje dłonie składamy naszą przeszłość i przyszłość, całe nasze życie. Kościół Syna Twego i wszystko, co miłujemy w Bogu. Prowadź nas poprzez poddaną Ci ziemię polską do bram Ojczyzny Niebieskiej. A na progu nowego życia sama okaż nam Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego. Amen
https://www.youtube.com/watch?v=z-WA14Zz0tQ



Komentarze
Pokaż komentarze (1)