KATULLUS-słówko na niedzielę. Przemawia do nas

                                                                   ....z odchłani wieków. Prawi językiem, który znamy i rozumiemy. Zapewne niebagatelna  to zasługa tłumacza. Wybrałem ten tekst nieprzypadkowo; przecież koresponduje z rozterkami bywalców Salonu. AVE !

 

                                                - 76 -

                                    Jeżeli miłe bywają wspomnienia,

że człek prawy dochował wierności

i w żadnym związku dla krzywdy niczyjej

nie przysiągł krzywo na bogów imiona,

długo  ci będzie przynosić, Katullu,

wielkie rozkosze ta miłość niewdzięczna,

boś  dobrze mówił i czynił to wszystko,

co można dobrze powiedzieć lub zrobić  -

a twarde serce pamiętać nie chciało,

lecz po co miałbyś tym dalej się dręczyć ?

Zbierz raczej siły  i wyzwól się z tego,

byś przestał  cierpieć wbrew  boskim wyrokom.

Niełatwo zerwać z tak dawną miłością,

niełatwo ,prawda,lecz musisz to zrobić,

w tym uzdrowienie, jedyny ratunek,

czy to możliwe,czy nie jest

                                              możliwe.

O, miłosierni  bogowie, jeżeli

w godzinie śmierci  spieszycie z pomocą,

wejrzyjcie teraz  na moją niedolę,

a skoro życie pędziłem przystojnie,

wyrwijcie ze mnie tę zgubną zarazę,

co odrętwieniem spętała  me ciało

i wszelką radość z mej piersi

                                                  wydziera.

Już  wzajemności nie pragnę, ni tego,

- co być nie może - by czystą się

                                               stała.

Chcę tylko powstać z tej strasznej choroby

i błagam o to za prawe me życie !

                                                              

                        ( Gajusz Waleriusz Katullus  - POEZJE -  tłum. Jacek Wójcicki , Wydawnictwa Artystyczne i filmowe, Warszawa  1990 )