POSTULAT NARCYSTYCZNY

                                                              Idą  Święta.         Kochajmy się  bardziej, niż mniej. Cholera wie, kto z nami zasiądzie do stołu. A na nim - żurek w chlebie, zieleń wczesnowiosenna , jajca kraszone, mazurek w tańcu , pierwszwę  leniwe muchy i radość o poranku , że oto znów , o moja WIOSNO, jesteśmy, mimo lat , piękni i  dorzeczni.

                                            Nasze  obopłciowe piękno !  Tak oto jesteś  potrzebą i chwilą, by nasycając się tobą,  w tę i w tamtą stronę, że czas, ów nieubłagany strumyk opowieści - o nas - nigdy nie pomieści, tyle  ozdoby, ile  radzi  byśmy chcieli przypisać sobie ,nim  stopą do ziemi przyciśnie nas - summa dokonań całego żywota.   Bądżmy więc piękniejsi, ponieważ nie gwarantowano, że z ciał, dusz i myśli naszych , niezwykle cudownych, pozostaną równie śliczne szkielety do jutra.

                                                      Najpewniej załatają nami dziury na traktach historii.

                                                                                                                             Wiośnie mus być piękną - z nami; bo cóż    bez nas - z wiosną ?