INTUICJA PODPOWIADA MI

by zmilczeć dać odpoczynek literom  pauzom skojarzeniom dygresjom cieszyć się ciepłem każdego  oddechu szumem krwioobiegu rytmem serca twoją obecnością  jestem w końcu  nanokropelką w bezmiarze oceanu i ja kiedyś zmienię stan skupienia po to aby być może kiedyś powrócić do  tych samych ale nie takich samych wód w których jest wszystko czymkolwiek nie byłoby w danym momencie z resztą czym jest jeśli nie gniewem fal rykiem orkanu  ciszą kryształu z niebem od horyzontu po widnokres

                                               nieopodal za ścianą drzew unosi się wzgórze całe w  migocie  płomyków  silentium  powikłane  szeptem naszych cieni