WIELKANOC

 Kto pamięta niepowszednie monologi Jana Tadeusza Stanisławskiego "O wyższości Świąt..." , ten wie ,że nigdy  nie było w nich mowy o wywyższaniu i wywyższaniu się, zwłaszcza.  Ten znakomity satyryk i niezły aktor, miał  niepowszedni ogląd rzeczywistości, że nawet ona, pisana i przerysowana jego niepowszednim poczuciem  humoru i złośliwości ,dawała nam słuchaczom, moment dobrego relaksu i odsapki. W tamtych czasach. Pamiętamy go ? A  Jerzego Dobrowolskiego ? Macieja Rybińskiego ? To były  PEREŁKI  na naszym niezbyt obszernym firmamencie wolności.

                                           Dziś, jeżeli coś się poszerzyło, otworzyło, rozświetliło, to   -  w nas samych. Nie mamy wolności bezwzględnej i  nieograniczonej; przecież zamyka się ona w  prostym wyborze - wyjechać, czy zostać. Milczeć, bo i tak  nic się nie zmienia, a jeśli - to raczej na gorsze , albo wbrew przeciwnie, bo  już zbyt wielu milczy i godzi  na tę wydłużającą się kwotę mniejszego zła.

                                   Jutro zasiadamy w gronie najbliższych nam osób i odkurzymy naszą serdeczność, i będzemy  jej szukać także w ich oczach, rozświetlonych wzajemnym ciepłem, nie wódką.

                                Dobrych Wam  Świąt , moi nieliczni tu Przyjaciele, moi Znajomi przychodzący  w progi tego bloga,  blogerzy dodający  swoje uczucia i myśli w  miejscu tego Salonu.  Dobrych, spokojnych, szlachetnych, niepowszednich , wypełnionych miłością,  z serca życzę Wszystkim.   Sursum Corda !