Białe dzwony

     -  Starszoharcerskiej parze, która TEGO  Sylwestra zechciała poniechać , ciesząc się świętym spokojem ( jazgoczącej)  nocy i własnym towarzystwem - nie licząc rottweilera i kotów szt. 2 -

                                                       *   *   *   *   *   *                               

 

 

   tamte białe dzwony

westchnienia dziewcząt ich marzenie niewielkie szyte

były z żaglowego płótna sztywnego o pasku wysokim

laski tamtych czasów już dzisiaj swoje własne cienie

nieważne z osady czy wielkiego miasta

 

   na ich widok bieli drżały z pożądania

miałaś je zbyt dobrze pamiętam  jak bardzo zgrały

się

z jedynym na jeziorze kabinowym "Wichrem" idącym na foku

skosem w fotografa obiektyw jego nie pamiętam

 

  nie utonęło to zdjęcie z rwetesem kolejnych przenosin

burz i a jakże inaczej burzliwych remontów

jest wciąż nadal z nami z naprzeciwną półką  złączone

spojrzeniem z parą ludzi  spisanych romansem na ujęciu drugim

od tamtąd po dzisiejsze kroki przez przechodni pokój

 

   trwasz tam na pokładzie przerobionej omegi

z kabiną już nieistniejącą żaglem który dawno spłonął

i tych dwojgiem młodych w ścianie strony przeciwległej

czas popatrz nie dał się zapętlić tylko ksiąg przybyło

 

     album pamięci mam solidne wrażenie nadal niedopięty