W dyskusji narzucanej przez lewicę tej części społeczeństwa, która nie została dotknięta " heglowskim ukąszeniem" nie spotkamy niczego, coby pokazywało, że lewica potrafi uporać się z niemoralnościa swoich " guru". Dobrym przykładm jest tutaj postawa życiowa Karola Marksa wobec swojej rodziny i przyjaciół. Te ciemne strony z życia Marksa są skrzętnie zamiatane przez lewicę pod dywan, bo zdaje ona sobie sprawę z tego, że " święty lewicowy", który zachowywał się jak dyktator, oszust i leń nie może swoim życiem stanowić przykładu dla całej rzeszy " lewicowych wrażliwców".
Mówiąc o Marksie musimy odpowiedzieć na pytanie - czy Marks był naukowcem? Otóż nie, i zdanie to podziela wielu intelektualistów na świecie, Marks był uczonym, ale nie naukowcem. Odpowiedzi na pytanie czy był naukowcem należy szukać w potwierdzeniu jego działania i odpowiedzi na pytanie - jak daleko pochłaniało Marksa dążenie do pogłębienia obiektywnej wiedzy drogą starannych badań i oceny uzyskanych wyników? Tutaj odpowiedź jest przecząca. Marks wykształcił w sobie cechy charakterystyczne dla uczonego typu talmudycznego / możliwe, że wyniósł to z domu, bo jego przodkowie byli badaczami Talmudu, a dopiero ojciec. Henryk Marks z wykształcenia prawnik zmienił wyznanie/; mianowicie tendencje do gromadzenia ogromnej wiedzy, na wpół przyswojonego materiału i dowolnego żonglowania encyklopedyczną wiedzą. Widać to na przkładzie praktycznie wszystkiego co napisał. To " znamię talmudyczne" objawia sie w jego pracach, które zawsze zawierają komentarz oraz krytykę dzieł innych, zajmujacych sie tą sama dziedziną. Nie interesowało go dochodzenie do prawdy, tylko jej głoszenie. Ale nawet w swojej dziedzinie, po uzyskaniu doktoratu z filozofii na Uniwersytecie w Jenie, nie był na tyle dobry, aby znaleźć tam zatrudnienie.
Marks był przekonany, że znalazł naukowe wyjaśnienie zachowania sie człowieka w historii, pokrewne teorii ewolucji. Ale pogląd, że marskizm jest nauką, wszczepiony został w doktrynę państw założonych przez jego wyznawców. Jak przerażajace skutki przyniosło zmuszenie narodów do uznania filozofii marksistowskiej za obowiązującą " religię" świadczy działalnośc takich jego wyznawców jak Lenin, Stalin,Hitler / "...wszystko co jest w naziźmie pochodzi od Marksa"- patrz Rauschnig "Hiler speaks"/, Pol-Pot, Mao Tse Tung, Castro. Ale ta doktryna zakładała likwidację wszystkich, którzy stali na drodze rewolucji. Zatem akceptowała ludobójstwo na tle ideologicznym, ale nie tylko, bo i na tle rasowym likwidacji miały ulec te narody, które nie nadążały za rewolucją. Zatem jest to doktryna narzucona siłą i chyba nalezy przyznać rację Paulowi Johnsonowi, który postawił tezę, że " ...gdyby Hitler wygrał wojnę, to teoria rasizmu byłaby wykładana na uniwersytetach".
Zwykle, w życiu codziennym zachowujemy sie tak, jakie poglądy prezentujemy na zewnątrz. Dyktatorskie zapędy Marksa miały swoje przełożenie na jego zycie rodzinne i kontakty z innymi ludźmi. Jest rzeczą powszechnie znaną, że Marks przez całe swoje życie nie podjął żadnej pracy, a po zbliżeniu sie do Engelsa, żył po prostu na jego koszt. Świadczy o tym ich korespondencja, gdzie sprawy wymiany poglądów zajmują stosunkowo mało miejsca, natomiast w każdym liście Marksa do Engelsa jest żądanie, tak,.... żądanie, a nie prośba o pieniądze. Doszło nawet do tego, że gdy Engels sprzedał w Anglii swoją fabrykę i ulokował kapitał na procencie, to wyznaczył połowę z kwoty renty dla Marksa, bo....ten tego od niego zażądał. Pewnie dlatego dziś środowiska lewicowe są tak " tfurcze" w poloływaniu różnego rodzaju fundacji czy stowarzyszeń w których wiją sobie wygodne gniazdka na koszt obywateli.
O zakłamaniu i obłudzie Marksa świadczyć może przypadek jego służącej, której Marks, przez prawie 30 lat, nigdy nie zapłacił feniga za jej pracę. Uzasadniał to tym, że jemu się należy. Gdy służąca zaszła w ciążę/ Marks był bardzo jurny/, to zmusił Engelsa do uznania tego dziecka. Sprawa wyszła na jaw w czasie choroby Engelsa, który z powodu raka krtani nie mógł mówić, ale napisał, że dziecko jest Marksa, a on został zmuszony do jego uznania.
No i nie można przejść obojętnie nad antysemityzmem Marksa, co wynikało także z filozofii Hegla. W opublikowanych na łamach " Deutsch-Franzosiche Jahrbucher" w 1844 r dwóch esejach p.t." W kwestii żydowskiej" Marks podziela antysemickie poglądy przywódcy heglowskiej lewicy, Bauera, ale nie zgadza sie z jego nawoływaniem, aby Żydzi porzucili judaizm.Uważa, że nawet świeccy Żydzi są aspołeczni, bo w zmianie stosunku do innych ludzi i świata przeszkadza im " żydowski praktycyzm". Oskarżył wręcz Żydów o " zepsucie chrzescijan", bowiem wyznawanie nowego " żydowskiego Boga" jakim jest handel i pieniądze miały na to wpływ.
Marks, jakkolwiek podkreślał rolę proletariatu, to w praktyce nie znosił go. Jeśli zauważymy, że po utworzeniu z Engelsem, najpierw Zwiazku Komunistów, a potem Międzynarodówki, Marks doprowadził do usunięcia z niej wszystkich socjalistów - robotników. Panicznie sie ich bał. Byli mu potrzebni do zapewnienia dyktatorskiej władzy. Czyż nie zauważymy podobieństw we wszystkich krajach, które miały to nieszczęścier znaleźć się w orbicie oddziaływania marksizmu, jako idei państwowej? Wszyscy, od Lenina do Gierka panicznie bali sie proletariatu, którego rzekomo byli przedstawicielami.
Powyższe uwagi dotykają jedynie niektórych ciemnych stron natury Marksa. Niemniej, uważam, że lewica winna rozliczyć się sama ze swoimi obciążeniami, pozostawiając katolikom, knserwatystom ich problemy do rozwiązania przez nich. Fakt, że wartości moralne wyznawane przez chrześcijan, mimo wysiłków wyznawców marksizmu przetrwały 2000 lat mówi sam za siebie. Gdzie dziś mamy te osławione " wartości lewicowe"? Nazim na śmietniku historii, marksizm w przedśmiertelnych drgawkach i oby o nim jak najprędzej ludzkość zapomniała, bo to najbardziej ludobójcza idea.
Komentarze
Pokaż komentarze (25)