Dla niewtajemniczonych krótkie wprowadzenie. Do określenia kosztu długu w współczesnej gospodarce używa się tkz. CDS. Mianem CDS u (Credit default swap) określamy instrument pochodny służący przenoszeniu ryzyka kredytowego ( w tym wypadku ryzyka długu państwa Polskiego). CDS jest umową, w ramach której jedna ze stron transakcji w zamian za uzgodnione wynagrodzenie zgadza się na spłatę długu należnego drugiej stronie transakcji od innego podmiotu – państwa Polskiego – w przypadku wystąpienia uzgodnionego w umowie CDS zdarzenia kredytowego (w praktyce zdarzeniem tym jest niespłacenie podstawowego długu przez państwo Polskie). Tym samym w ramach transakcji CDS ryzyko kredytowe (ryzyko, że dług nie zostanie spłacony) zostaje przeniesione. Zaś sam koszt długu to po prostu oprocentowanie, jakie musi zapłacić polskie państwo, aby ktoś chciał zakupić polskie obligacje (tzn. papiery dłużne polskiego rządu). CDS te są notowanie na rynkach finansowe, a ich cena zależy od oceny wiarogodności kredytowej danego państwa.
Ostatnie proponowane zmiany w systemie emerytalnym zostały ocenione przez rynki finansowe. Otóż jak podaje „Puls Biznesu” w dniu wczorajszym: „Tym razem jednak to nasze CDS-y dały się wyprzedzić. Na rynku w Londynie zobowiązania Rosji już są bezpieczniejsze.” Przez cały rok 2010, cena polskiego długu była niższa niż niż cena długu rosyjskiego oraz kilku państw zachodnich, jednak w ostatnim tygodniu koszt 5-letniego kontraktu CDS w przypadku długu Polski wzrósł o 10 punktów bazowych. W tym samym okresie taki sam kontrakt dla rosyjskich zobowiązań spadł o 2,5 punktu. W rezultacie CDS dla Polski są droższe niż dla Rosji. Państwo polskie będzie musiało, więc zapłacić sprzedając swoje obligacje.
BRAWO PREMIER TUSK! BRAWO MINISTER ROSTOWSKI! BRAWO REFORMA OFE! NICH NAM RZĄDZĄ TYLKO DO WYBORÓW!
Komentarze
Pokaż komentarze (3)