Zgadzam się z prof. Środą!

Nie myślałem, że przyjdzie mi napisać notkę pod takim tytułem, a tu proszę – rzeczywistość znów zaskakuje! Ponoć zdziwienie, codzienne dziwienie się światu jest immanentną cechą człowieczeństwa, więc biorę to za dobry omen.

 

A zaskakiwany byłem w mijającym tygodniu wielokrotnie. Na przykład wtedy gdy pani Kazimiera Szczuka w programie Tomasza Lisa publicznie znieważyła posła na sejm RP Artura Zawiszę każąc mu „zamknąć swoją faszystowską mordę”. Reakcja prowadzącego (czyli właściwie jej brak) była do przewidzenia, w końcu opinię najbardziej usłużnego dziennikarza nie dostaje się ot tak, za nic. Cóż jednak tak rozsierdziło Szczukę? Otóż Zawisza odważył się powiedzieć, że „Marsz Niepodległości” to:

 

„było podstawowe wydarzenie 11 listopada. To był marsz ludzkich serc, który szedł ulicami Warszawy. Stanisław Szczuka szedłby w naszym marszu”.

 

Wspomnienie zmarłego ojca (obrońcy w wielu procesach opozycjonistów w czasach PRL, kandydata do Sejmu z listy Porozumienia Centrum) wywołało chwilę szczerości, w której to Szczuczanka wyrzygała to, co naprawdę myśli. Jej zachowanie wpisuje się w rosnącą niestety tendencję do radykalizowania dyskusji do punktu, gdzie miejsce argumentów zajmują inwektywy. Nie znam co prawda bezpośredniego komentarza profesor Magdaleny Środy co do tego zajścia, myślę jednak, że jej podejście nie uległo zmianie od zeszłego tygodnia. Wtedy to na łamach „Wprost” pisała (oczywiście o PiS i Kaczyńskim ‒ jakżeby inaczej):

 

„Wolność opinii polega nie tylko na pełnej swobodzie wypowiadanych poglądów, ale także na przestrzeganiu pewnych norm: moralnych, prawnych, etykietalnych (…). Nie jest wolny ten, kto używa języka by kłamać, siać dezinformację i chaos. Wulgarny cham, oszczerca lub seksista nie jest kimś kto cieszy się wolnością, lecz kimś kto jest chamem (…). Mowa nienawiści, inwektywy (…) nie są oznaką wolności lecz degeneracji”.

 

W kontekście wyskoku jej feministycznej towarzyszki nie sposób się z prof. Środą nie zgodzić…