124 obserwujących
502 notki
949k odsłon
  1980   1

Polska i cywilizacja Zachodu

imageOdrzucenie przez elity europejskie chrześcijaństwa, będącego fundamentem, na którym powstała cywilizacja łącząca narody Europy i propagowanie multikulturalizmu, „społeczeństwa otwartego”, „tęczowych” ideologii wywołuje rozkład cywilizacyjny Zachodu, otwiera islamowi drogę ekspansji w Europie. Dawniej odporność na obce wpływy cywilizacyjne zapewniała formuła zachowania opisana przez polskiego uczonego Feliksa Konecznego jako cywilizacja łacińska, będąca rodzimą i właściwą cywilizacją Zachodu.

Cywilizacja Zachodu

imageCywilizację łacińską (Zachodu) charakteryzuje metodyczne dochodzenie do prawdy obiektywnej połączone z kategorią dobra oraz podporządkowanie życia społecznego etyce i związanym z nią zbiorem norm postępowania, przyjętym przez społeczeństwo.

Za prof. Konecznym możemy wyróżnić charakterystyczne tylko dla niej cechy:

- Moralność zgodna z nauką Kościoła katolickiego, która dotyczy wszystkich tak samo. Nie istnieją żadne grupy ludzi wyłączone z podporządkowania moralności. Z tego wynika też równość wszystkich wobec prawa publicznego.

- Moralność jest źródłem prawa. Przyjmuje się wyższość moralności nad prawem zapisanym w ustawach -– prawo nie jest kodyfikacją moralności, ale musi być zgodne z moralnością. Przy czym istnieją też prawa moralne nieskodyfikowane, ale prawo pisane musi być z nimi zgodne. Ponadto w życiu społecznym zachodzi proces stale rosnących wymogów etycznych i doskonalenie prawa w oparciu o te wymogi.

- Mamy dualizm prawa, dzielącego się na prywatne i publiczne. Władztwo nad jakimś terenem podzielone jest między jego prywatnego właściciela i publicznego suwerena.

- Wolność każdego człowieka kończy się tam, gdzie zaczyna się prawo drugiego człowieka.

- Każdy człowiek jest podmiotem, a nie przedmiotem stosunków społecznych.

- Chrześcijaństwo odrzuca odpowiedzialność zbiorową i przechodzenie grzechów z pokolenia na pokolenie. Za swoje czyny i grzechy każdy człowiek odpowiada osobno, samodzielnie, indywidualnie. Ludzie będą bowiem zbawieni pojedynczo, a nie grupowo.

- Każdy człowiek posiada wolną wolę i zdolność do twórczości, do tworzenia nowych bytów, do samodzielnego inicjowania związków przyczynowo skutkowych. Chrześcijaństwo odrzuca determinizm.

- Występuje zdolność społeczności do samoorganizacji, samorządności, doskonalenia się, do oddolnego działania, czyli do pracy organicznej.

- Ludzi cechuje różnorodność i dążenie do równania wzwyż, ku dostatkowi, ku mądrości, ku najlepszemu.

- Obwiązuje święte prawo własności– szczególnie ziemi i nieruchomości co zapewnia godną egzystencję, samodzielność i niezależność ekonomiczną ludziom.

- Występuje nadrzędność rodziny, ojca i matki z dziećmi nad rodem, czyli wszelkimi krewnymi. Jedyną formą małżeństwa jest monogamiczny związek kobiety i mężczyzny.

- W państwie działa władza hierarchiczna z powszechnym samorządem. Władzę i obywateli obowiązują te same prawa moralne.

- Władza duchowa sprawuje zwierzchnictwo moralne nad władzą świecką. Obowiązuje tolerancja religijna i rozdzielenie władzy cywilnej od duchowej.

- Tworzy się armię obywatelską służącą do obrony, a nie do napaści na innych. Prowadzenie polityki i wojny podlega ograniczeniom etycznym.

- Istnieje więź poprzez pokolenia, historyzm, tradycja, wspólne dziedzictwo przeszłości i współodpowiedzialność za przyszłość, wspólna świadomość historyczna w efekcie czego tworzy się naród, jako naturalny związek duchowy, wspólnota oparta na dobrowolności.

 Całokształt tych cech, zapisanych w polskiej tradycji, przejawiał się w dziejach Polski, zwłaszcza w czasach rozkwitu wielkiej Rzeczypospolitej „obojga narodów”.

Żeby Polska była Polską!

 Jerzy Giedroyc redaktor i wydawca pisma „Kultura” ukazującego się na emigracji, w Paryżu, stworzył ośrodek myśli politycznej, w którym usiłowano sformułować kierunki polskiej polityki po wyzwoleniu się z zależności od ZSRR. W paryskiej „Kulturze” rozważano jaka powinna być polityka Polski wskazując, że trzeba znaleźć wspólny język z sąsiadami Litwinami, Białorusinami, Ukraińcami. imageGiedroyc sformułował koncepcję, iż suwerenność Ukrainy, Litwy i Białorusi (ULB) jest czynnikiem sprzyjającym niepodległości Rzeczypospolitej, natomiast zdominowanie tych krajów przez Rosję otwiera drogę do zniewolenia także Polski. Dlatego „Kultura” deklarowała, aby w imię współpracy z sąsiadami wolna Polska zrzekła się Wilna i Lwowa, a granica PRL na Bugu powinna być zachowana. Po rozpadzie ZSRR i odrodzeniu się suwerennego państwa polskiego koncepcje „Kultury” zostały przyjęte jako podstawa kształtowania polityki wschodniej III Rzeczypospolitej. Do myśli „Kultury” odwoływali się tak różni politycy jak Lech Kaczyński i Aleksander Kwaśniewski.

Lubię to! Skomentuj39 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Polityka