W okresie po upadku Powstania Listopadowego władze Królestwa Polskiego ery paskiewiczowskiej podpisały z Wolnym Miastem Krakowem nowy układ handlowy w dniu 1 lipca 1834 roku.
Umowa ta została zawarta na lat osiem, rozpoczynając jej trwanie od ostatniego dnia czerwca 1834 roku, i kończąc jej moc prawną w dniu 31 maja 1842 roku. Rada Administracyjna zatwierdziła ten układ w dniu 29 lipca 1834 roku.
Podpisany układ zawierał niewielkie tylko różnice w porównaniu do swego przedpowstaniowego pierwowzoru.
Równocześnie do układu dołączono:
a) taryfę opłat celnych, stosowanych w odniesieniu do wyrobów i produktów krakowskich,
b) przepisy określające wzory tzw. świadectw pochodzenia wyrobów krakowskich, które miały umożliwić przekroczenie tych towarów przez granicę Królestwa,
c) umowę o dzierżawę dochodów pochodzących z wyłącznej dystrybucji soli w Wolnym Mieście Krakowie i w jego Okręgu.
Generalnie (z małymi wyjątkami) opłaty celne zostały wówczas podwyższone do wysokości taryfy wspólnej Cesarstwa i Królestwa, co przeprowadzono celem „/.../niezostawienia przewagi handlowi krakowskiemu nad handlem Cesarstwa i Królestwa”.
Zamieszczono zatem w taryfie celnej polsko-krakowskiej niewielką liczbę artykułów, „/.../ które przemysł Miasta Krakowa w ostatnich latach produkować zaczął, z taką opłatą iżby przemysłowi Cesarstwa i Królestwa nie były przeszkodą”.
Na podstawie tego traktatu polska komora celna w Krakowie została też upoważniona do ostatecznego „ekspediowania” do województwa krakowskiego przechodzących przez to miasto towarów zagranicznych. Dzięki takiemu właśnie rozwiązaniu, lokalny handel nadgraniczny mógł być prowadzony z większymi ułatwieniami.
Wprowadzono niewielkie zmiany w kwestii lokalizacji komór celnych, znajdujących się bezpośrednio na granicy polsko - krakowskiej.Zgodnie z zapisami traktatu, rząd krakowski „/.../dla osłonienia Skarbu Królestwa od pokątnego nawożenia soli” przyznał władzom polskim na kolejne osiem lat prawo wyłącznej sprzedaży tego artykułu w okręgu krakowskim po wyznaczonej cenie, przy uiszczaniu ryczałtowej opłaty przez Skarb Królestwa w wysokości 332 tys. zł. Opłata ta była wyższa o 47 tys. zł od ustanowionej poprzednio, tj. w okresie przedpowstaniowym.
II Rada Stanu Królestwa Polskiego uważała przede wszystkim, że zawarcie nowego traktatu handlowego polsko - krakowskiego zapewniło wprowadzenie nowych, skutecznych środków przeciwko defraudantom (soli).
@Copyright Marek Rutkowski
Komentarze
Pokaż komentarze